اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن. دیگر مهم نیست بودن یا نبودن، دوست داشتن یا نداشتن. آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی.

- صادق هدایت

‏سنم که بالا رفت فهمیدم دیگه فقط از آدم‌هایی که یاد گرفتن در لحظه زندگی کنن خوشم میاد.
افرادی که برای آینده تلاشگر هستن اما حال رو له نمی‌کنن.
دیگه پذیرفتم هر ارتباطی پایانی داره،
باید عشق بگیرم و عشق بدم
فقط یه‌بار بجنگم و بعد بگذرم.

شانه‌ات را دیر آوردی سَرم را باد بُرد
دیر کردی نیمه عاشق‌تَرم را باد بُرد
حرف های ناگفته ام را خاک بُرد
دیر شد،دیگر نیا..
قلب جان افروخته ام را خاک بُرد
اشک های جاری ام را، آب بُرد
عقل سر افتاده ام را آب بُرد

همه میرن،
اونایی که قول دادن زودتر.

نیاز دارم در آغوش کشیده بشوم و ساعت‌ها گریه کنم بی آنکه چیزی بگویم و چیزی بشنوم.

تو همین خونه :))