تصمیم دارم اینجا رو پاک کنم.

از مدام احساس دلتنگی کردن خسته‌ام.

بله من دانشگاه نمی‌رم که برسم کارهای دانشگاه‌ رو انجام بدم، اما هنوزم بیشتر کارام مونده و نمی‌دونم چطوری به همشون برسم.

احساساتم دارن خفه‌ام می‌کنن.

مطمئنید نجات دهنده همونیه که توی آیینه‌ست؟ آخه اینی که من دارم میبینم داره همه چیو بدتر میکنه

گریه نکن. گریه کردن مال بازنده‌هاست.
تو خیلی بدبخت‌‌تری.

یهو به خودم میام می‌بینم باز دارم برای چیزی که قبلا چند بار کامل پذیرفتم و کنار اومدم باهاش غصه می‌خورم.

‏وقتی می‌گم روزت چطور بود برام یه رمان بنویس، من می‌خونمش.

دلم می‌خواد فرار کنم‌ ولی با فرار کردن هم چیزی درست نمی‌شه.

هر چیزی می‌تونه در کسری از ثانیه تغییر کنه؛ ناگهان و برای همیشه.