هیچ چیز به اندازه ی میل به فراموش کردن، چیزهارا در حافظه ی ما ثبت نمیکند.

-در سرزمین درد،همه ی ما تنها زندگی میکنیم.

شاید اگر می توانستیم پرواز کنیم، آسمان مملو از فراریان می شد.

جبرانی هنری

و تو،جبرانی برای تمام زشتی های دنیا هستی.

و وقتی برگشتند، به یاد بیاور که چگونه رفتند.

-مرا به زخم هایت بزن،
من به داروهایت حسادت میکنم.

خبرنگار:آیا تنها تر از مرد بی وطن وجود دارد؟
کامو:بله وطن بی مرد.

Blue

-ناامیدم کردی،من بیشتر از چشمانم به تو نیاز داشتم.