‏تو بد جنس بودی ولی چشمات واقعا غمگین بودن.

‏هراز گاهی همینطور که سرخوش نشستم و در سکوت در حال تماشای زیبایی زندگی هستم، از اعماق وجودم صدای فرو ریختن خرابه‌ها و ساختمون‌های متروکه‌ای رو میشنوم که سال‌هاست پشت شهر مجلل و مصنوعی‌ای که ساختم قایمشون کردم. بی‌توجه به صدا، لبخند زشتی میزنم و به زندگی بیهوده‌م ادامه میدم.

چرا انقدر میترسی از دستت بدم درحالی که ماله هم نیستیم؟

اگه خونت رو واسه یه شب هتل از دست بدی احمقی...

سرد بشه میفهمی کیو باختی
توام بام خوب بشی ی‌رو کاشکی
با کلی حال بدی همو ساختیم
یه ایران بات قهر بود منو داشتی

تو تنها چیزی هستی که نکردم gamble.