در کنج قفس میکشدم حسرت پرواز
با بال و پر سوخته پرواز چه سازم...

گفتم که دل از مهر تو برگیرم و هیهات
با این همه افسونگری و ناز چه سازم

گیرم که نهان برکشم این آه جگرسوز
با اشک تو ای دیده غماز چه سازم

همهٔ ما خودمان را نیک می‌پنداریم، اما این تصوری است که بسیار شکننده است. کافی‌ست کمی بدبختی، کمی نارضایتی و کمی سرزنش از بیرون بر ما فشار آورد تا چهرهٔ واقعی‌مان را نشان دهیم.
چیزی که مردم درباره‌مان می‌گویند، کمتر از آنچه در اعماق وجودمان می‌دانیم، اهمیت دارد.

? برادران کارامازوف 
#فئودور_داستایوفسکی 

https://t.me/moonpodmusic

موزیکا اینجاست???

مبادا زندگی را دست نخورده برایِ مرگ بگذاری!

#سیمین_بهبهانی

《فعلا》 بزرگ ترین اضطراب است.

انسان سالم یک جامعه بیمار بودن، بسیار سخت است...

این انسان بود که به عنوان اشرف مخلوقات و مرکز جهان، بعد از ساخت تاج و تخت های بسیار و سقوط از همه اونها، به اطراف نگاهی انداخت و با تعجب پرسید، که ایا به طور اتفاقی در یک فرایند کیهانی بی هدف و جبری به وجود اومده؟ (:
و جواب این سوال و رسیدن به حقیقت براش گرون تموم شد...

مشکلی که انسان غربی متمدن در دنیای امروز تجربه میکند متقاعد کردن خودش در این مورد است که او جایگاه تعیین شده ویژه ای در این جهان دارد.

به باور من دلیل بسیاری از اختلالات روان شناختی که از ویژگیهای رایج و نگران کننده زمان ماست، به همین موضوع

مربوط می شود.
اینو ای لی ماسکال خداشناس گقته
در باب اینکه اگاهی از حقایق جهان انسان امروز رو به پوچی رسونده،
در واقع این ادم میگه حضور دین و اعتقاد به خدا هر چند با اینکه میدونیم حقیقت چیز دیگه ایه اما انسان ها رو به یک معنای دروغین دلخوش میکنه. و این رو خوب میبینه...
نظر شما چیه؟

تمام زندگی خواهد مرد، تمام ذهن از کار می افتد و همه چیز به صورتی در می آید که انگار هیچ خبری نبوده است. صادقانه بگویم این همان هدفی است که تکامل در پی آن است، پایان سخاوتمندانه زندگی سهمگین و مرگی سهمگین ... کل حیات چیزی نیست جز مسابقه ای که در تاریکی رخ می دهد و دگربار به پایان میرسد نتیجه نهایی ... این است که زندگی کاملاً عاری از معنا میشود.

لسلی پاول