آره عزیزم، با همه فرق داشتی. از همه بدتر بودی.

یه منظومه‌ی شمسی پر از رمزه برام هر تار از موهات.

حیف اون همه شب، حیف اون همه حس. بی‌خدافظی رفت، من موندم خونه فس.

پارسال خانواده‌ی هم، امسال ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌.

من هنوز مشکوکم به همه حرفات. داره غرقم میکنه این حسه.

می‌خوام چیزی بیشتر از یک خاطره باشم.

[پنجره رو بازِ باز کردم. بذار باد ببره این تنهایی رو.]

میدونم تصمیم درستی گرفتم ولی ای کاش تصمیم درست این نبود.

این پست رو فقط کسایی که چای رو بیشتر از قهوه دوست دارن فروارد کنن باهم دوست شیم.

وای خدایا چه گیری کردم از دست این کصخلا. من اصلا نمیشناسم طرفو ولی صدتا اسکرین‌شات از چنلش توی بات منه. بابا خب چی میگی؟ تو یه کلمه حرف زدی با من؟ :))