میراث: ارث، ترکه، آنچه طبیعت و بشریت از خود بر جای می‌گذارد تا به طور کامل به نیستی نگراید.

کل زندگیمون شده از یک جایی به بعد.

برای چشم تو باید کتاب و دیوان گفت
نمی‌شود که تو یک بیت مختصر باشی

نیازمند یک دست به عنوان بالشت زیر سر.

دیری به شوقِ دیدن فردا گریستم
فردا چو شد، به حسرتِ دیروز زیستم

شفیعی کدکنی

مثل دویدن دور یه دایره می‌مونه و تنها هیجانش، یه سری پستی و بلندی‌ان که دوباره و دوباره و دوباره تکرار می‌شن.
این برگشتن سر نقطه اول، مثل گذروندن زندگیه در حالی که خودت کاملا می‌دونی قراره چه اتفاق‌هایی بیوفته؛ هیچ چیز تازه‌ای نیست، هیچ تفاوتی؛ یه روزمردگی که روی تکراره و به مرور، می‌شه اسمش رو زندگی گذاشت.

هر روز بی‌حوصله‌تر از دیروز و باحوصله‌تر از فردام.

جسم و جانی خسته و فکری تماما رنجیده.

ارزشمند باشید برای زندگی.