از همین‌جا می‌گم، خوش به حال دهه شصتی‌ها!
خوش به حالتون که طعم خاطره ساختن با رفیقاتون رو چشیدین!
راحت میرفتین فرحزاد و جنگل و برنامه می‌ذاشتین!
خوش به حالتون که زمان داشتین همتون دور هم جمع شین و دلتون خوش تر بود
تو دوره دانشگاه جای استرس و داغون شدن روحتون و بی پولی ، حتی با پول کم بهترین تفریح هارو می‌کردین!
خوش به حالتون که تو اوج جوونی رفیقاتون از این سرزمین نرفتن و مهاجرت نکردن و طعم رفاقت نزدیک رو چشیدین!
آره ما آزادی داریم و راحت تر رفت و امد می‌کنیم اما شما دل خوش داشتین!

چند روز پیش خطاب به خدا گفتم:
«من دیگه کاری از دستم ساخته نیست.»
اونم برگشت گفت:
«خوبه. الان نوبت منه که دست به کار بشم.»
از این قشنگ‌ترم مگه هست؟

آدم‌ها همدیگر را با کلمات به دست می‌آورند و با رفتار از دست می‌دهند.

ناگهان خوابي مرا خواهد ربود
من تهي خواهم شد از فرياد درد.