بازهم دست روی دست به تماشا نشسته ای
درست مثل تمام کابوسهای موروثی ام
که از گلوی دریده اجدادم صدایت میزنم وتو ادغام درحروف یرملونی...
می دانم این بار هم نخواهی آمد

بیهوده چشم دوخته ام به آسمانت
انقلابِ "طیرا ابابیل" بیاید
درهم بپیچد  این گنبد آهنین ...
....

✍#فاطمه_جمالی
#سپید
#جنگ

https://t.me/jamali_chalderan

میگن خوشبخت در کنارهم، هم شما کیه؟!!!
#تنهایی
https://t.me/jamali_chalderan

سلیمان گفت: چیز تازه‌ای بر زمین نیست.
همان‌گونه که افلاطون نیز چنین پنداشته بود
که کل معرفت چیزی نبوده مگر یادآوری،
سلیمان نیز حکم خود را داده، همۀ تازه‌ها چیزی نیست مگر ازیادرفته‌ای.

?رساله‌ها، پنجاه‌وهشتم
✍️فرانسیس بیکن
#گلچین

https://t.me/jamali_chalderan

.
آهنگ ترکی قدیمی با صدای جاوید نام مرحوم محمد نوری
"خمار اولدوم" ...

#ماهنی
#نوستالژی
?محمد_نوری

https://t.me/jamali_chalderan
.

جامعه امروز در یک دقیقه...
#مکث

#بیکلام

پزشکیان و صندوق پاندورا:

پاندورا شخصیتی اسطوره‌ای و اولین زنی است که توسط خدایان یونان خلق شد. او که به‌دلیل دزدیده شدن آتش به‌دست پرومته (از اجبار با پاندورا نامزد کرده بود) بخشی از جریمهٔ بشریت محسوب می‌شد، جعبه‌ای از زئوس دریافت کرد تا به انسان‌ها هدیه دهد و سفارش کند که هرگز آن را نگشایند؛ ولی پاندورا پس از ازدواج با برادر پرومته، یعنی اپیمتئوس خودش دچار وسوسه شده طاقت از دست داده وجعبه را گشود و بلاها و شوربختی‌ها از داخل آن سرریز کرده و بر روی زمین پراکنده شدند. رنج و بیماری، پیری و مرگ، دروغ، دزدی و جنایت در همه جا را گرفتد پاندورا که از بیرون جهیدن بدی‌ها وحشت کرده فورا در جعبه را بسته و رویش مینشیند. در بهت و سکوت صدایی از درون صندوق میشنود که به او میگوید در را باز کن تا من هم بیرون بیایم وگرنه طولی نمی کشد که نسل تان‌منقرض شود. پاندورا میپرسد: تو کی هستی؟ صدای داخل صندوق میگوید من"امید"هستم.
آن چه ما را به تفکر درباره تفکرات دوران طفولیت بشر که نام‌اش را اسطوره می‌گذاریم وا می‌دارد این است که چرا نیاکان ما، آنان که در تلاش بودند تا پاسخی برای سوالات بی شمار خود بیابند، امید را نیز در جعبه پاندورا نهادند؟
این عالم سختی‌های زیادی را به انسان ارزانی داشته است اما شاید یکی از سخت‌ترین سختی‌هایش این باشد که فاصله بین احساس‌های مثبت و منفی، درست و نادرست، مفید و مضر بسیار باریک است. ما به راحتی می‌توانیم خساست را قناعت، گستاخی را صراحت لهجه، رکود را صبر، غرور را حرمت نفس و انفعال را امیدواری بنامیم بی آن که خود متوجه این اشتباه بزرگ باشیم.
امیدوار کسی نیست که وقتی جنگلی به تمامی می‌سوزد و خاکستر می‌شود صرفا به تماشای آن بنشیند به امید این که خودش دوباره بروید و سبز شود. امیدوار کسی است که با اطمینان از این که قادر است به احیای سلول‌های بنیادین آخرین برگ یا تنها ریشه زنده بپردازد و کشت‌اش دهد و تکثیرش کند، امیدوارانه به دنبال آن می‌گردد تا نشانی از حیات در این برهوت خاکستر شده بیابد.
من از روز اول به آقای پزشکیان و به طور کلی این اتفاق تایید صلاحیت ایشان بدبین بودم و هستم اما از اعماق یاس و خشم و نفرت، پزشکیان برای ما همان امید داخل صندوق پاندوراست. شاید بهتر بود پاندورا در صندوق را باز نمبکرد و بشر در جدال با مصائب و بدبختی ها و فلاکت ها شانس خود را برای بقا می آزمود اما این امید لعنتی از صندوق بیرون آمده و مدام در گوش ما زمزمه میکند همه چیز درست خواهد شد. روزهای خوب از راه خواهند رسید، قوی باش و ادامه بده.

#صالح_سجادی
@salehsajadi

قوشبازلاردان باشقا
گؤیه باخان قالمادی

✍سید حیدر بیات

دیگرهیچ تماشاگرِ آسمان باقی نمانده
به جز کفتربازان

https://t.me/jamali_chalderan