🪵🪵🪵🪵🪵

#سپید گویه 🦌

لطفا به مزار شهدا بروید
قبل از نشستن بر صندلی
و هر روز به آنها گزارش کار بدهید
و موقع رفتن موقعی که از صندلی بلندتان کردند
از بالاترین سمت
تا پایین ترین
سمت به مزار شهدا بروید
اصلا ببینید روی رفتن به آنجا را دارید
بعد دست وتنتان را
از خاک بتکانید و
به خانه
به هر کجا که خواستید بروید
چون
زمان مرگ
همسایه دیوار به دیوار شأن شدن
چندان لطفی ندارد
ها ببینید روی رفتن...بله...ها
از ما گفتن!

#سین.الف.فخار 🪑
https://telegram.me/sedapa

🌹🌹🌹🌹🌹
# غزل 🌾

سوزنده تر از آتش سوزان شده سازم
چون از نفس توست که درسوز وگدازم

یک فرجه بده از دل و جان سهره بخواند
من هم پی او از دل و جانم بنوازم

از چنبر گیسوی تو ای عشق! به آنسو
هرگز به سرمن نزده نقب بسازم --

دیوانه تر از من به چه کویی ست،چرا که؟
هرسنگ به من خورد، شده مهر نمازم!

بازی ست  برایت که به بازییم بگیری
با اینهمه می خواهم از این بیش ببازم!

یلداست ،بخوان مرغ شب شعر! چنان زلف  -
تا صبحدم، از آرزوی دور و درازم !

تا چند شکنجه؟ به شکنج سر زلفت --
برخیز و بیا مثل نسیمی بنوازم!

هنگام نوازش شده لختی بنواز و...
تا عین هواخواه، به کار تو بنازم !

#سین.الف.فخار 🍃
https://telegram.me/sedapa

🪵🪵🪵🪵🪵

#سپیدگویه 🦌 ....

پوکه ها به بیرون پرت می شوند
و
کلاه خود ها
سوراخ سوراخ می شوند
کودکی
در سوراخ های کلاه خودی
شاخه ای گل
می گذارد!

#سین.الف.فخار 🌹
https://telegram.me/sedapa

☘???☘

#سپید?

هم‌خانواده‌ام با دریا
درنگیده‌ای در موجهای مشوش
و بازخوانی می‌کنم تکه‌ای از آسمان را
در حواس پرتیِ ماهی‌
که هنوز به دهانِ حواصیل نیفتاده
رج می‌زند آبها را به نیت آزادی
پا در رکاب اقیانوسی‌ نا‌آرام/
پلک می‌زنم با چشمهای آفتاب
به درازای جنوبگان
در عمق مرتعش اطلسی
بر حلقه‌ای گمشده تا کوچ،
پرنده باش و بال بال کن
برای رسیدن
به شانه‌های شمال
در گذارِ سرکشِ وقت
لای درختان ایستاده در بساط پاییز
آب از آب که ...نه!
از آینه و دیوار
لب تا لبِ لیوان
گذشته است/بگذر...!

#مهری_ذبیحی_اترگله?
http://Telegram.me/sedapa

☄???☄

#غزل?

من :
خواب دیدم کلاغ شد خورشید
آسمان شد فقط دو بال سیاه
نعش خود را به دوش می بردم
بود بر سینه ام مدال سیاه

مثل یخ داشت آب می گردید
قطره قطره سراب می گردید
ماه بود و خراب می گردید
داس نو گشت آن هلال سیاه

هر ستاره که یاس می گردید
بی امان سهم داس می گردید
آسمان آس و پاس می گردید
روی گردن گذاشت شال سیاه

دور من هی درخت می روئید
هم زمان شکل دار می گشتند
گاوها زیر سم شان آسان
می شکستند چون نهال سیاه

کولی :
مثل درویش خیز و هویی کن
فکر غاری و فکر کوهی کن
سالهایی تباه در راهند
سخت تر از هزار سال سیاه

من :
سالهایی بدون زایش ها؟
قحط نان است و قحط آیش ها؟
کولی :
قحط نان نه که قحط انسان است
چیست بدتر از این زوال سیاه

من :
پا شد و قهوه ای برایم ریخت
خوردم و روح من به پایم ریخت
توی فنجان من نگاهش ریخت
کولی :
نقش بسته هزار فال سیاه

#عباس_مولایی?
http://Telegram.me/sedapa

?????
#دوبیتی

تمام شاعران بی تاب هستند
به فکر بیت‌های ناب هستند

شبی زلف کجت را تاب دادی
از آن پس شعرها کژتاب هستند

#دادیار_حامدی?

http://Telegram.me/sedapa

?????

# سپیدگویه ?‍♂ ....

بازیگر نقش اول و
نقش های کلیدی نیامده است
همه ی درهای صحنه قفل است
و درها
اگرچه
عمودی اند
اما
رو به افق باز و بسته می شوند!
دست
به
آسمان
بردند!
مگر
ورود و
خروج
عمودی‌ست؟
پس چرا
درها رو به افق باز و بسته می شوند؟
آیا بازیگر نقش های کلیدی نمی خواهد بیاید؟
در به روی او قفل است؟!

#سین.الف.فخار ?
https://telegram.me/sedapa

?????

#سپید?

حرف که از تو می‌شود
تَنم تا برهنگیِ خیالم گُر می‌گیرد
باد موهایم را تا شمالی‌ترین نقطه می‌برد
و شانه‌هایم ‌با آفتاب می‌رقصند
ماه در بیمناکیِ تاریکی
برکه‌برکه خودنمایی می‌کند
در پاشویۀ ابر و آسمان
پرنده‌های کوچ در ناباوری
سرود رهایی می‌خوانند
لای شلال رنگ‌های افتاده‌به‌فصل
و من تمامِ تو می‌شوم
از گهواره‌ تا گور
مقیم روزهای آمده و نیامده‌ات
شرق تا غرب نور شده و
ذره‌ذرۀ تو را به شکوهمندی مدام می‌کوچم
که جاری در رگ‌های من هستی 
منی که از دورترینِ نزدیکت
تا نزدیک‌ترین دورِ دور
پناهنده‌ام در آغوش بی‌کرانگی‌ات
و با زلال آب و آینه‌ات به سرخی صورتم
پایکوبی این‌همه سال‌های رفته را
شاباش می‌کنم در خاک تو
ای پناهگاهِ امن
ای خانۀ مادری‌
که تمامِ تَنم تویی
وطنم!

#مهری_ذبیحی‌اترگله?
https://telegram.me/sedapa

?????

#غزل?

شاعر تویی و قلب تو را آل برده است،
زاییده‌ شعر زخمِ بزرگی برای تو
در استکان چای خودت صید می‌شوی
،دریا که باز دم بکشد توی چای تو

طوفان شکسته‌ شاخه‌ی دلتنگی تو را
طوفان هرزه‌ای که تو را لُخت کرده است
آخ ای درخت خسته زمستان اگر گذشت
آن سیب سرخ کاش بماند به پای تو

در آینه برای خودت چهره می‌کشی
از آینه برای خودت چهره می‌خری
انگار کوله‌بار کسی روی دوش توست
یک مرد مست گم شده در ناکجای تو

جان دادی وُ عزای خودت را گرفته‌ای
شالی سیاه روی تو را ماه کرده است
در فکر چیدن تو وُ صدها ستاره‌اند
توی شب سیاهِ لباسِ عزای تو

بی‌روسری به کوچه زدی توی این غزل
بی روسری به کوچه زدی پیش چشم مرد
امروز باد هم شده یک چادر بلند
هی گریه گریه ریخته موی رهای تو

اصلا کدام معجزه دیگر کدام عشق؟
ایمان درست مثل جنون احمقانه‌ست
باز ای درخت سجده نکردی به حکم عشق ،
انکار کرده بودن خود را خدای تو

#فاطمه_صادقی?
https://telegram.me/sedapa

?????

#غزل?

جز مرگ ناگزیر گریزی نیست،راهی نمانده‌است رسیدن را
عادت نمی‌کند دل تنهایم،هر روز نیش و طعنه شنیدن را

دنیا ندید و از بغلم رد شد،از من گذشت هرکه مردد شد
هرگز نمی‌شود که به خود آورد،چشمان مبتلا به ندیدن را

دنیا که داغ بر جگرم انداخت،آتش به جان بال‌وپرم انداخت
تا اینکه آخرش‌ به‌سرم انداخت،از روی پشت بام پریدن را

در این جهان تیره که نامرد است،هر روز روز تازه‌ای از درد است
تا اینکه انتخاب کنی یک‌روز از درد‌ورنج دست کشیدن را

مانند برگ زرد خزان دیده،از قیدوبند شاخه جدا گشتم
تا حس کنم میانه‌ی موهایم،لمس رهای باد وزیدن را

من جاده ی بدون عبورم، آه، من تکه‌های سنگ صبورم،آه
من آرزوی رفته به‌گورم آه، قلبم زده‌است قید تپیدن را

#سیده_تکتم_حسینی ?
http://Telegram.me/sedapa