‏هر چی سنم بیشتر میشه، بیشتر می‌فهمم که برد واقعی با اوناییه که می‌تونن از چیزهای کوچیک زندگیشون لذت ببرن و براش ذوق کنن؛ از هوای خوب، ابرای تو آسمون، از پیاده‌روی، از یه لیوان قهوه، دیدن فیلم، گوش دادن به موزیک، بوی غذا، خنکی آب رودخونه، بوی رطوبت دریا، زبری چمن و...

‏جمله‌ی «من سیاسی نیستم» رو مونگول ها و آدمای شوت استفاده میکنن.
اینجا بچه ی سالم از ۱۲-۱۳ سالگی به بعد که میفهمه تو چه کشوری به دنیا اومده از دنیای کودکیش فاصله میگیره سیاست رو پیگیری میکنه و از ۱۶-۱۷ سالگی میوفته دنبال راه فرار و نجات دادن خودش.

‏یه بیزینس زیرزمینی میخوام راه بندازم با عنوان خودکشی سودمند.
کسایی که میخوان بمیرن بیان پیش اعضای متخصص تیممون و ما اعضای بدنشون رو میفروشیم تو بازار سیاه و ۵۰ درصد از مبلغش رو به خانواده فرد میدیم و ۵۰ درصد برای خودمون بر میداریم.

برای ثبت نظرات و همکاری بیشتر

https://telegram.me/BChatsBot?start=sc-Emiliose

‏مشکل این نیست که می گویم در آستانه ی فروپاشی از درونم و تو باور نمیکنی، مشکل این است که این استخوان های لعنتی فقط در تنهایی داد و بیداد راه می اندازند و در حضورت لال می شوند.

‏من انقدر همیشه افسرده و سوسایدالم که بعضی وقتا باورم نمیشه انسان‌ هایی هم وجود دارن که اصلا به خودکشی فکر نمیکنن و زندگی رو دوست دارن
از تصورم خارج شده همچین چیزی

فقط من نزدم یه ست بلک با دخترم....

مرگ چیزی را از من نخواهد گرفت
من تو را بوسیده ام

زیر آوار همونی میمونی که فکر میکردی خونته

اگ یه روز من نبودم
پیشی که دیدی مراقبش باش و یاد من بیوفت

حالم از کلمه ی مانوول و ماه کوچولو و مالیشکا بهم میخوره