تنها جمله ای که به ذهنم میرسه لعنت فرستادن به جبر جغرافیاییه.

همیشه محتاج بغلتم.

چمیدونم،یهویی بهم بگو مرسی که تو زندگیمی

مشکل اینه شاید فقط «خودتی» که باید به دادم برسی،اما خودت هم هر دفعه واقعیت رو مثل سیلی میزنی تو صورتم‌.

من نمیدونم چی درسته چی غلط.
حتی نمیدونم کدوم حرفم درسته کدوم غلط.
نمی‌دونم کدوم رفتار و حرکتم بد برداشت نمیشه و کدوم میشه،نمیدونم کدوم کارم درسته نمی‌دونم بودنم اصلا درسته؟
نمی‌دونم شاید باید خیلی خشک برخورد کنم؟شاید خیلی گرم؟
نمی‌دونم باید چیکار کنم.من خیلی بلاتکلیفم برای دونستن این چیزا.خیلی.

از آدما به هر شکلی که فکر کنید بدم میاد.

من واقعا از این لرزش دست متنفرم
از این نفس تنگی و پنیک کردن متنفرم

ولم کن.
تروخدا ولم کن.