می‌روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
بخدا می‌برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
می‌برم، تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه عشق
زینهمه خواهش بیجا و تباه
-فروغ فرخزاد

A girl beautiful and sweet
Dancing through the summer breeze
A kind heart and silly personality
Cared for by her loving family
In a world so venomous
Other girls got envious
Cut by their thorns
She was broken and torn

همون بچه رو از یقش میگرفتی پرت میکردی تو قسمت کوسه ماهیا

بغض کردم میترسم با بقیشون حرف بزنم

وای

" 我的月亮 "