تک‌خط

من از خویشتن چه خواهم که در خویش دفنم.

#رمزیه‌فانی
رمزنوشتِ_تاشَن

از این قشنگ بخوانیم ?

? عید قربان به یکایک شما عزیزان‌مبارک

غم‌هایتان‌قربانی خوشی هایتان باد... ✨

و باز هم نشر نوشته‌ام در سایت جنبش حق تعیین سرنوشت پارسی زبانان، سپاس و هزاران سپاس خالق منان را...

قسمت پایانی

در نهایت دوست دارم بنویسم، ما نسل پر رنج و پر از فغان سرزمین کهن با تاریخ و ادب رسا که متاسفانه چون سرزمین رنج تبلور نموده و چون عروسک‌ به دست شیادان روزگار دست به دست می‌شود. عجیب نیست اگر در طول تاریخ بارها در عین موقعیت قرار گرفتیم شاید در جمع ما هستند کسانی‌ که دل بسته اند به تکرار کردن تاریخ دریک برهه مشخص زمانی و این چنین ادوار باطل با فواصل کمتر و زیادتر. اگر چه حال دوران یکسان نیست اما یک نکته قابل بررسی و تفکرعمیق است. آن این که چرا مردمان این سرزمین مدام دور باطل تاریخ را مدام تکرار می‌کنند؟ شاید برای این که تمرکز همواره بر فرصت تفکر، تدبر و تعقل نبوده و در عوض تمرکز عمیق‌تر روی ایدئولوژی سازی و قوم‌گرایی بوده است. با آن‌که تحقیقات اخیر سرزمین من را نا امید کننده ترین سرزمین ها معرفی نموده است با آنهم امید بران است که بار دیگر آفتاب خوشبختی از افق آن طلوع کند و از این رو این دوره تکرار به تکرار تاریخ رو به اتمام است و در افق، نمایی از پیروزی و شادمانی جلوه‌گر گردیده است. بنابراين از تمام بلبلان مهاجر و مقیم این گلشن چون بوی بهار مسرانه می‌طلبم تا امید از دست نداده و در برابر سرمایه‌ای سرد تاریک مقاومت نموده و برای بهار سبز و خرم پیشرو کاری کنند و امیدی داشته باشند.

https://sarzamine-bakhtarian.de/سفر-ناکجا-آباد-روزگار/