و گاهی بی آنکه بفهمی سیلاب زندگی چنان تو را در منجلاب غم می افکند که برای رهایی، تنها در دامان مرگ پناه میبری.و تو نمیدانی که مرگ به معنی پایان تنفس نیست ، مرگ را به این معنیست که لبخندت بوی خستگی میدهد، درحالی که چشمانت اسیر اشک ها می‌شوند با پلک زدن آنها را گریز از سرازیر شدن میکنی،مرگ حقیقی یعنی تسلیم شدن روح، روحی که جسمی را با کوله باری از درد و سختی حمل می‌کرد و با هر قدم ناتوان تر میشد ،ناتوان از تظاهر به قوی بودن و ماندن..
و اینگونه است که وقتی روحی می‌میرد جسم ناچار به زانو زدن می‌شود ،زانوزدن در برابر ناامیدی
و امید تنها بهانه ی زنده ماندن است ،امید به عشق، به معشوق و در نهایت خالق تعشق ..
و تو هزاران بار شاهد به پایان رسیدن امیدی میشوی که خود ناامیدی و رنج را خلق کرد
خالقی که درد را درس و درس را تجربه نامید که مبادا شاهد نشست و شکست کسی شود
و من به جرعت به خالق تمام درد ها می‌گویم امروز شاهد شکست کسی شده ای که نامش را قهرمان درد ها می نامیدند..!

(از هیرو)

من نمیخوام وقتی ناراحتم میکنی ازم معذرت بخوای، من در واقع میخوام وقتی میدونی چه کاری ناراحتم میکنه هیچوقت اون کارو انجام ندی.

تو وقتی با بقیه فرق داری که فقط مالِ من باشی. فقط به من بگی دوستت دارم، فقط من باشم که بیشتر از هر کسی بتونم بهت نزدیک بشم، فقط به من قشنگ نگاه کنی، بخوای فقط من کنارت باشم. تو تا وقتی برام با بقیه فرق داری که اون یه نفر صاحبِ قلبت من باشم. تا وقتی برام با بقیه فرق داری که منو نشکنی، راضی به غمگین بودنم نشی، حرفی نزنی که باعثِ اشک ریختنم بشه. تو تا وقتی برام با بقیه فرق داری که با من همونطوری رفتار کنی که لایقش هستم. تو تا وقتی برام دوست داشتنی هستی که بهم احساسِ ناکافی بودن و بی‌ارزش بودن ندی. تا وقتی برام با بقیه فرق داری که امن‌ترین باشی، بتونی در نبودم ازم دفاع کنی، بتونی برام بجنگی، بتونی برایِ بودنم در کنارت تلاش کنی. تا وقتی برام با بقیه فرق داری که هیچکس رو به من ترجیح ندی. اگر غیرِ این باشه، نه تنها برام هیچ فرقی با بقیه نداری، بلکه حتی دیگه قرار نیست تو رو زنده بدونم. اگر کاری کنی که احساس کنم برات فرقی با بقیه ندارم، ترجیح میدم هیچوقت برام وجود نداشته باشی.

«و کاش اینجا بودی، همین کنارِ خودم،
و یادم می‌رفت که خسته‌ام، خرابم، ویرانم…»

امشب برای انسان بودن، زیادی آسیب‌پذیرم،
کاش درختی، تخته سنگی، چیزی بودم.

پسرای زیادی ممکنه برات گل بیارن!
ولی یه روز با پسری آشنا می‌شی که اسمِ گلِ موردِ علاقت رو می‌فهمه، اسمِ آهنگِ مورد علاقت رو می‌فهمه، اسمِ شیرینیِ موردِ علاقت رو می‌فهمه.
اون‌وقت حتی اگر انقدر فقیر باشه که نتونه این چیزا رو برات فراهم کنه،
اصلا اهمیتی برات نداره، چون برعکسِ بقیه واست وقت گذاشته تا این چیزا رو بفهمه..
"فقط همچین پسری ‌می‌تونه قلبتو
به دست بیاره!"

- لی باردوگو

این پاییز تو را کم دارد برای قدم زدن وگرنه من آدم خانه‌نشینی نیستم.

‏عاشق دختراییم که رابطشون با دخترا خوبه، بیا بوست کنم خوشگل با عزت نفس.

خواب‌هایم بوی تن تو را می‌دهند.
نکند
آن دورترها،
نیمه‌شب،
در آغوشم می‌گیری؟

‏نیازمند یک نفر هستم که وقتی خودم بیخیال خودم میشم، اون بیخیالم نشه.