واقعا دقیقا وضع من همینه:

یه قر دادنمون نشه؟

بالاخره لغو شد فردا اخیش??

واقعا بعضی کلیپا رو میبینم بچه ها با باباشون که چقده صمیمی ان باهم بغض گلومو میگیره همیشه دلم میخواست باهاش راحت و صمیمی باشم بتونم باهاش بدون نگرانی حرف بزنم و کارای دیگه متاسفانه اینا فقط حسرتایی که تا آخر عمر تو دلم میمونه:)

کادو میخرم متن دوست داشتنی ام میفرستم لبخند میزنم تبریکم میگم ولی اون حسی که باید باشه نیست هیچ جوره نمتونم دوسش داشته باشم..

کل اکسپلور شده پدر عشقه نمیدونم حالا هر چی خیلی دوست داشتم منم همچین چیزایی به پدرم بگم دوست داشتم با احساس بغلش کنم ولی مثل غریبه میمونه برام..

عزيزم به نفرينم اسیری
اگه منو دوست نداری الهی بمیری.

اون لعنتی یه ماهه بدونه حرف زدن با من دووم آورده کنجکاوم اصلا دلتنگم شده یا نه؟