آدمِ امنِ دور..

مشکل من ترس نبود، اعتماد بود. هیچ وقت نترسیدم ولی همیشه اعتماد کردم. دیر فهمیدم.

از خودت شروع کن. اول با خودت درست صحبت کن، به موقع با خودت مهربون باش، به موقع به خودت نهیب بزن، به خودت حق استراحت بده، و یاد بگیر خوش رفتاری فقط به مهربون بودن و خندیدن نیست. یه کم خودت رو ببین، همه چیزتو. زیاد توی آینه نگاه کن، از قلبت بپرس، چون اون…

اینجا سعی کردم خوب بنویسم، خودمو خوب برای خودم توضیح بدم.
تا با مرور کردنش به خودم دقیق تر نگاه کنم.
اما الان تبدیل به یه طنز شده.

خودمم فکر نمیکردم اینقدر خنده دار باشم.

خلاصه زندگی ما اینطوری بود که یه جمله رو بیشتر از یه بار تکرار نکردیم، ولی یه کار رو میلیون ها بار تکرار کردیم تا صدق ما توی عملمون مشخص بشه.
محبت رو به مساوات تقسیم کردیم، اما انتظار محبت از کسی نداشتیم.
نخواستیم دل کسی رو بشکنیم ولی از گفتن کامل واقعیت کوتاه نیومدیم.
دلمون رو صابون نزدیم برای چیزی، اما دلمون سوخت برای آدمای شبیه خودمون.
صبر کردیم و تلاش، اما واقعیت این بود که صبر و تلاش هم میتونه بی نتیجه باشه.

خاصیّت خوب کم حرفی اینه که با یه جمله میتونی داستانو تغییر بدی.

باید با خودم کنار بیام.
باید راحت بشینم سنگامو وا بکنم با خودم، باید قبول کنم اول چیزی که هستم از تلاش ها یا از کم کاریهای خودم بوده.
من همونیم که خودم خواستم. و همونی خواهم بود که الان دارم توی تک تک لحظات با کارام میخوامش.

باید قبول کنم که اکثر مشکلاتم بیرونی نیستن. اونایی که بهشون گفتم مشکل، فقط شرایط زندگی منن.  باید قبول کنم که ریشه‌ی اکثر مشکلات زندگیم از خودم نشات گرفته.

دیگه نمونده برام....
پایی واسه دویدن
دستی واسه جنگیدن
قلبی واسه تپیدن
پولی واسه بخشیدن
عشقی واسه ورزیدن
بیشتر از سن و سال هامون داریم درد میکشیم
اون آدم سابق کجا و این آدم کجا
تبدیل شدم به یه چهره،به یه آدم مسخره
خوب و بد رو دارم فراموش میکنم
از خودم نبودنم خسته شدم
از تظاهر خسته شدم
از تلاش های بیهوده ام، خسته شدم
از خستگی هام، خسته شدم

لای همین تاریکی هام، من بهت امید دارم، میدونم درستش میکنی
نمیدونم کِی و چه موقعی، ولی میدونم ته این طوفان، به ساحل میرسه. ♥️

فقط کافیه توی جایگاهی باشی که احساس ارزشمند بودن کنی، اون وقت حاضری خودتم فدا کنی ولی اون جایگاه رو حفظ کنی.

چیه این آدمیزاد؟

منی که نتونم با حقوق 5 6 تومنی حالم خوب باشه، هیچوقت نمیتونم با حقوق 50 میلیونی هم شاد باشم.
لذت بردن اون چیزیه که الان هستم؛ نه اون چیزی که میخوام بهش برسم.
قراره که یاد بگیرم با چیزای ساده خوشحال باشم، بخندم، حاله دلم خوب باشه
حتی با یه چایی خوردن روبروی دکه ایرانمال، که منو با رمز کارتم، میشناسه ;-)

چقد آخه دارم فکر میکنم؟ ترس از آینده؟ برا چی؟ مگه قراره تهش چی بشه؟ مگه روزی رو خدا نمیده؟
من که میدونم خدا خوب میچینه واسم، حرص چیو دارم میخورم :-/
تا الانش هوامو داشته، مطمعنم از این به بعد داره

اوس کریم، فرمون دسته خودت
من با رفیقام ته اتوبوس نشستم، با نوای آقای راننده، آقای راننده... دارم از مسیری که تو برام چیدی، لذت میبرم :-)
همین و تامام!
#پروژه_بازسازی ;-)
#فصل_اول_قسمت_یک