قشنگ ترین نوع خداحافظی با کسی که
یه زمانی خاطره های خوب باهم داشتید اینه
که بهش بگید: شاید مسیرمون یکی نبود ولی
ازت ممنونم که بخشی از داستان من بودی..

میدونم ، قبول میکنم ، اره اون بیرون کلی هیولا و ادم بد دارن زندگی میکنند که فقط کافیه بدونن چه نقطه ضعفی داری تا تورو از بین ببرن . اره میدونم دنیا یه جای سخت و غیر قابل تحمله و زندگی درونش خیلی سخته . میدونم اون بیرون ادمای بدی دارن زندگی میکنن اما اینم میدونم که اون بیرون هنوزم ادم خوب هست .
ادمایی که هنوز وقتی دارن تو خیابون حرکت میکنن کافیه یه گل بامزه و یا یه گیاه کنار خیابون ببیننن تا کلی ذوق کنن .
ادمایی که هنوز به مرغ ها و خروس ها غذا میدن . ادمایی که هنوز  عاشق بازی کردن با بچه هان .
ادمایی که با کوچکترین اتفاق خوشحال میشن . ادمایی که خیانت نمیکنن . ادمایی که تا ابد کنارت هستن .
ادمایی که حتی اگه باهات دشمن باشن هیچوقت خراب نمیکنن حالتو . ادمایی که هیچوقت کینه نمیگیرن ازت .
ادمایی که هنوز مهربونن . با اینکه خودشون لازم دارن ولی باز به دیگران کمک میکنن .
ادمایی که شبا با فکرای باحال میخوابن . ادمایی که کلی موزیک باحال تو پلی لیستاشون دارن .
ادمایی که هنوز صبحا با سلام دنیا ، زندگیشونو شروع میکنن .
ادمایی که میتونن دزدی کنن ، میتونن خلاف کنن اما نمیکنن .

اره .
هنوز هست .
درسته اون بیرون خیلی ادمای بدی دارن زندگی میکنن و دنیا یه جور بد و سیاهی شده تازگی .
اما لای این ادمای مزخرف ، ادمایی مثل تو هم دارن زندگی میکنن . ادمایی مثل ما .
ادمایی که اصلا تو این دنیا نیستن .
فقط تو این دنیا راه میرن .
اما وجودشون و حسشون مال یه جای دیگس. مال یه سیاره ی قشنگه دیگس .
هیچوقت شبیه این ادمای بد نمیشن

همه دردات مال من تو فقط بخند.

میدونی؟ قوی بودن تنهایی میاره!
اینو تازه فهمیدیم ، ینی همین که بخوای تلاش کنی تا قوی شی، باید عادت کنی به تنهایی ...

The past is in your head, the future is in your hands.

-پشت لبخند من،
داستانی وجود داره که هیچوقت درکش نمیکنی.

فور کنید ازتون فور کنم.

و آدمی بزرگ می‌شود،
اما به مرور...
کم کم یاد می‌گیرد کاری به کار دنیا نداشته‌باشد و به هر اتفاقی واکنش نشان ندهد، کم کم یاد می‌گیرد کمی سخت باشد و با هر کنایه‌ای نرنجد و هر حرف و اشاره‌ای را به خودش نگیرد.
یاد می‌گیرد فاصله بگیرد از آدم‌هایی که کنارشان آرامش ندارد و کسانی را نگه دارد که از شادی و موفقیت و آرامش او خوشحال می‌شوند، کسانی که کنار آن‌ها آرام است و حال خوبی دارد.
کم کم یاد می‌گیرد کسی باشد که دوست دارد، نه کسی که دیگران از او انتظار دارند!
آدمی بزرگ می‌شود؛
آن هنگام که یاد می‌گیرد جهان از ذهن و قلب خودش شروع می‌شود و شروع می‌کند به دوست داشتن خودش، دیگر خودش را با کسی مقایسه نمی‌کند و تفاوت‌ها را می‌پذیرد.
آن هنگام که آرامش، اولویت اولش می‌شود و تمام گام‌ها و ارتباطات و اهدافش را بر اساس همان تنظیم می‌کند.
آدمی بزرگ می‌شود آن هنگام که یاد می‌گیرد خوب باشد بدون توقع و مهربانی کند بدون منت، که برای همه خوب بخواهد و آرامش جهان هیچ‌کس را به هم نریزد.
آن هنگام که از جهان، چیز زیادی نخواهد، فقط بخواهد در جوار دلخوشی‌های کوچک و ساده‌ای که دارد، آرام باشد...
آدمی بزرگ می‌شود
اما به مرور...

....!

I don't even know if you miss me or not?