ببین من فقط کلماتو دارم، کلمه‌هارو ازم نگیر.
نه آخه نمی‌تونم حرف بزنم، دهنمو باز کنم بغضم شکسته، امروز سرکار بودم با دود سیگارم قورتش می‌دادم.
می‌خوام برم خونه، خونه.
خونه ندارم. من دیگه خونه ندارم. خونم تو بودی. تو رو هم ندارم دیگه.
نمیدونم دنبال چی می‌گردم، من از گشتن خستم، از گم‌ شدن خستم.

من به دنیا بی‌پناهم

“خاطره دلبرکان غمگین من” از مارکز رو توی سه روز تموم کردم با اینکه حجمش کم بود ولی خوشحالم، چون این چندوقت اصلا نمی‌تونستم کتابی رو تموم کنم.
مارکز برعکس چیزی که بقیه میگن همیشه برای من گیرا و دلچسبه، همیشه توی کتاباش یه زندگی رو از آغاز خلق می‌کنه و بهش پایان میده؛ مرگ همیشه نقش پررنگی توی آثار مارکز داره و وقتی می‌خونیش حس میکنی که انگار واقعا خودتم یه پیرمردی که توی هوای گرم و شرجی توی کت شلوار سفیدت منتظر مرگی.

Comfort show نیاز دارم

منفی کوفت درجس کافه‌ ماهم تیک‌اویه منم پریود شدم

نه عزیزم، من آدم خوبی نیستم، من با خودم قهرم، من حتی با کلمه‌ها هم قهر کردم.
هیچ‌چیز توی دنیای من واقعی نیست دیگه.
نه نگو “می‌فهمم”، نمی‌فهمی، خودمم نمیفهمم.
من دارم خوابگردی می‌کنم، همه کارایی رو می‌کنم که نمی‌خوام، حرفاییو می‌زنم که نمی‌خوام، من همه چیو نگاه می‌کنم که میگذره و جیغ می‌زنم.
شبا زیر پتو جیغ می‌زنم، توی حموم جیغ می‌زنم، به مشتری‌ها لبخند می‌زنم و جیغ می‌زنم.
چونکه هیچ‌چیز، هیچ‌چیز درست پیش نمی‌ره.
نمی‌‌فهمی چی‌میگم چون امنی هنوز، من یادم رفته امنیت چه حسی داره؛ یه خونه امن، یه آدم امن، حتی یه حس امن.
راستی اعتماد چه شکلی بود؟
ای‌کاش میفهمیدی چقدر الکیم.

خیلی ناراحت بودم بابت رژیم غذایی بدم و چاق شدنم، پس دربارش موچی خوردم

بهم گفت وقتی توی موضع ضعف قرار میگیری چیکار میکنی؟
گفتم فرار
ولی الان فرار نمی‌کنم و قراره به ادما اهمیت ندم