خیلی خوابم میاد. فردا از صبح باید دانشکده باشم و روز پر ماجرایی در پیشه. پس شبتون بخیر زیبارویان.

امشب وقتی اون حرف‌ها رو زدم، بعدش شبیه یه آخیش از ته دل بودم. و می‌دونی چیه؟ پاره شدم تا برسم به این‌جا. تا شفاف باشم تو بیان خواسته‌هام. تا قاطع باشم تو گذاشتن حد و مرزهام.

آخرش شنبه‌ی قابل قبولی از آب دراومد. رفتم پیاده‌روی. تو مسیر آهنگ گوش کردم. با خواهرم تلفنی حرف زدیم. رفتم شیرین عسل، کوکی و آدامس گرفتم. مسیرم رو ادامه دادم به مقصد غار تنهاییش. یکی دو ساعتی رو اون‌جا بودیم و حرف زدیم. بعدش من رو رسوند جلوی خوابگاه، خداحافظی کردیم و بعد از اینکه رفتم داخل، صدای موتورش رو شنیدم که رفت. با آلبالو از امروز گفتم و درنهایت به این نتیجه رسیدیم که بهتره حرف‌های تو مغزم رو بگم. آنلاین شد و براش یه ویس طولانی گرفتم. از چیزهایی گفتم که لازمه قبل از شروع هر چیزی سرشون توافق داشت. واکنشش رو دوست داشتم. هر چند قراره مفصل درموردشون حرف بزنیم. اما برخورد بالغانه‌اش خیالم رو راحت می‌کنه که نتیجه‌ی این صحبت‌ها هر چیزی هم که باشه، درنهایت احترام همدیگه رو حفظ می‌کنیم و با لبخند یه پرونده رو باز می‌کنیم یا می‌بندیم.

سومین جلسه هم دان ✅.

صندلی گذاشته‌ام در بالکن
دست‌های باران در دستم سرد
بفرمائید بنشینید باران بالا بلند من
قالیچه انداخته‌ام زیر پاهایت
بر سقف پشتی گذاشته‌ام
بالش
که تکیه کنی با تو هستم ابر
خب حالا حرف بزنیم.

بذارید یه تیکه جادو براتون بذارم و بعد برم سراغ کتاب قشنگم.

از دیروز عصر دوباره اینترنت نداشتم تا امروز صبح. که البته الآن هم همون وضعیت دیروز ادامه داره و فقط تونستم ویس‌های بازخورد شهرزاد رو کامل دانلود کنم که برا تمرین‌های امروزم حواسم باشه چیکار باید بکنم.
می‌دونم دوباره امروز هم یه بخشی از کارهام می‌مونه، ولی از اونجایی که نمی‌تونم کاری براش انجام بدم، رو چیزهای دیگه وقت می‌ذارم و کمتر حرص می‌خورم.
ببینم امروز چطور پیش می‌ره.

امروز ده و نیم بود که برق رفت. چند دقیقه بعدش هم اینترنت‌ها رو نابود کردن تا همین الآن. البته که حالا هم در کندترین حالت خودشه و ثانیه‌ای وصل میشه. همه‌ی کارهام مونده و حس می‌کنم زندگیم رو هواست.

روزم رو با بازخورد مثبت شهرزاد درمورد رایتینگ‌هام شروع کردم. خوشالم ?.

جلسه با پارتنر اولی اسپیکینگم رو مجبور شدم کنسل کنم.