یکشنبه 13 شهریور برابر با هفتم صفر به قول مشهور شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام است.

کارشناس برنامه سمت خدا در رسانه ملی گفت： در دوازده منبع از کتاب‌های معتبر ما، شهادت امام حسن مجتبی(ع) در هفتم صفر است.

وی ادامه داد: طبق تحقیق مراجع و بزرگان قول معتبر تر از شهادت امام مجتبی (ع) مربوط به هفتم ماه صفر است.

حجت الاسلام فرحزاد، در ادامه با اشاره به سیره بزرگان در خصوص اینکه هفت صفر شهادت امام حسن مجتبی(ع) است افزود: از حدود هفتاد سال قبل، مرحوم حاج شیخ کریم حائری موسس حوزه علمیه ی قم بطور رسمی اعلام کردند که شهادت امام حسن مجتبی (ع) در روز هفتم صفر است.

وی با بیان اینکه هم اکنون نیز روز هفتم صفر در قم بازار و دروس مراجع عظام  تعطیل می شود گفت: در این روز  در منازل و دفاتر مراجع برای شهادت امام مجتبی (ع) مجلس عزاداری گرفته می شود و در کشورهای حوزه خلیج فارس همانند عراق، کویت و عربستان نیز این روز را برای شهادت امام مجتبی (ع) عزاداری می کنند.

------------------------------------------------------
کانال های اطلاع رسانی مسجدامام رضا علیه السلام الهیه مشهد مقدس:

واتساپ:
https://chat.whatsapp.com/Gqe0LfTawaSF8GRUwC74fY

ایتا:
eitaa.com/elaheyeh25

1. ولی خدا
   در روایتی از پیامبر خدا آمده است که از بندگان (علی علیه‌السلام، حمزه، جعفر و عقیل) کسانی هستند که پیامبران به آنان غبطه می‌خورند، چراکه آن‌ها بدون داشتن مال و متاع دنیا با رحمت خدا یکدیگر را دوست دارند و خوف و اندوهی ندارند. سپس، آیه ۶۲ سوره یونس را تلاوت فرمودند: «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ»

تعبیر «ولی» هم برای خداوند و هم برای مؤمن به‌کار می‌رود. وقتی گفته می‌شود خداوند ولی مؤمن است، به این معناست که خداوند متولی امور اوست و بنده را به صراط مستقیم هدایت می‌کند. وقتی گفته می‌شود مؤمن ولی خداست، یعنی بنده مؤمن چنان متصل به خداست که تمامی برکات معنوی مانند هدایت، توفیق، تأیید و تسدید را از خداوند می‌گیرد. بنابراین، می-توان گفت که جناب حمزه هم ولی خداست و هم در زمره افرادی است که خداوند ولی آن‌هاست.

1. مخاصمه در راه خدا
   آیه ۱۹ سوره حج، بیانگر امتیاز مجاهدت در راه خداوند برای جناب حمزه است. «هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِم»؛ آنان دو گروه‌ا‌ند که درباره پروردگارشان به مخاصمه و جدال پرداختند. طبق روایت، ابوذر سوگند یاد کرد که این آیه درباره متخاصمین جنگ بدر نازل شد که على علیه‌السلام، حمزه‌ و ابوعبیده با مشرکان به نبرد پرداختند. علت وقوع جنگ بدر با توجه به این آیه اختلاف در ربوبیت بود که ایمان و کفر در مقابل هم قرار گرفتند و حضرت حمزه علیه‌السلام در زمره افرادی است که در راه خداوند با کفر مبارزه کردند.

2. برخورداری از نعمت‌های بهشتی
    در روایات شأن نزول آیات ۲۳ و۲۴ سوره حج نام جناب حمزه علیه‌السلام آمده است. «إِنَّ اللَّهَ یُدْخِلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ یُحَلَّوْنَ فِیها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِیها حَرِیرٌ وَ هُدُوا إِلَى الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلى‌ صِراطِ الْحَمِید»؛ مصداق‌«الَّذِینَ آمَنُوا» على علیه‌السلام، حمزه‌ و عبیده هستند که در جنگ بدر جان را بر کف دست گذاشته و از اسلام دفاع کردند.

3. وعده نیکو از جانب خداوند
   قسمت اول آیه ۶۱ سوره قصص (أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِیهِ کَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَیاةِ الدُّنْیا) درباره على علیه‌السلام و حمزه‌ سیدالشهداء و قسمت دوم درباره ابى‌جهل نازل شده است. وعده حسن در این آیه عبارت است از وعده خداوند به مغفرت و بهشت. بنابراین، جناب حمزه علیه‌السلام از جمله افرادی است که خداوند وعده نیکوی مغفرت و اجر عظیم به او داده و این وعده با عبارت «فهو لاقیه» در این آیه گویا محقق شده است.

4. مجاهده، تکفیر سیئات، جزای أحسن
   از جمله آیاتی که جناب حمزه را مجاهد معرفی‌کرده و به‌واسطه ایمان و عمل صالح، خداوند بدی‌های او را پوشانده و بهتر از عمل به ایشان پاداش خواهد داد، آیات ۶ و ۷ سوره عنکبوت است: «وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما یُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِیٌّ عَنِ الْعالَمِینَ وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِی کانُوا یَعْمَلُونَ»؛ در روایت آمده است که «یُجاهِدُ لِنَفْسِهِ»‌ در تحسین و تمجید على علیه‌السلام و حمزه‌ سیدالشهداء و ابوعبیده نازل شده که به امید ثواب و توقع لقاء پروردگار در خدمت پیامبر صلى‌اللَّه‌علیه‌وآله به میدان جهاد رفتند.

تکفیر به‌معنای پوشاندن و پنهان‌داشتن است و جزاء احسن، یعنی خداوند درجه آن‌ها را متناسب با بهترین عملشان بالا می‌برد و یا در هنگام حساب، جهات نقص آن را به حساب نمی‌آورد.

1. وفای به عهد با خداوند
   در شأن نزول آیه ۲۳ سوره احزاب (فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‌ نَحْبَه)، نام حضرت حمزه ذکر شده است. در تفسیر این آیه آمده از مؤمنان صادقی که در وفای به عهد خود با خداوند و رسول خدا پایدار ماند، جناب حمزه است. عدم فرار از جنگ، عهد و پیمانی بود که آن‌ها بر آن استقامت ورزیدند. این فضیلت برای جناب حمزه با شهادتش به اثبات رسیده است.

2. صداقت و راستگویی
   در آیه ۱۵ سوره حجرات آمده است: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ»؛ طبق روایت، این آیه درباره علی علیه‌السلام، حمزه و جعفر طیار نازل شده است که خداوند به صداقت آن‌ها گواهی داده است.

عارض‌شدن شکِ بعد از ایمان، از خطراتی است که همیشه وجود دارد. عطف «ثمَّ» نشان می‌دهد که شک‌نکردن آن‌ها منحصر به یک زمان نیست. تاریخ زندگانی جناب حمزه و رشادت‌های او گواهی می‌دهد که او بعد از ایمان به خدا و رسول، دچار تردید نشد و در زمره افرادی قرار گرفت که خداوند به صداقت او شهادت داده است.

دوشنبه ها با قرآن کریم

بررسی فضائل حضرت حمزه سیدالشهدا علیه السلام
(به مناسبت سالروز جنگ احد و شهادت آن حضرت)

با بررسی آیاتی که در شأن نزول آن‌ها نام حضرت حمزه آمده است، این فضائل برای آن حضرت اثبات می‌شود:

1. تقوا
   در شأن نزول آیه پانزدهم آل‌عمران (قُلْ أَؤُنَبِّئُکُمْ بِخَیْرٍ مِنْ ذَٰلِکُمْ ۚ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِالْعِبَاد) آمده است که این آیه در شأن على علیه‌السلام و حمزه‌ سیدالشهداء و عبیده نازل شده است. خداوند در این آیه می‌فرماید: «بگو آیا شما را از چیزى آگاه کنم که از این (سرمایه‌هاى مادى) بهتر است براى کسانى که پرهیزگارى پیشه کرده‌اند، در نزد پروردگارشان باغ‌هایى است که نهرها از پاىِ درختانش مى‌گذرد همیشه در آن خواهند بود و همسرانى پاکیزه و خشنودى خداوند (نصیب آن‌هاست)؛ و خدا به (امورِ) بندگان بیناست.»
   با توجه به روایت حسکانی، حضرت حمزه علیه‌السلام در زمره افراد با تقوایی است که می‌توان صفات متقین مانند صبر، صداقت، خشوع و فروتنی، انفاق در راه خدا و استغفار در سحرها را که در آیات قرآن آمده است، برای او اثبات کرد.

2. فلاح و رستگاری
   از ابن‌عباس نقل شده است که آیه‌ دویست آل‌عمران (وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُون‌) در شأن مصطفى صلى‌اللَّه‌علیه‌و‌آله‌ و علی علیه‌السلام و حمزه‌ سیدالشهداء نازل شده است.

3. شهید
   در قرآن کلمه شهید به‌معناى مقتول در راه خدا نیامده است، اما در اصطلاح شهید به کسی که در راه خدا کشته‌شده، اطلاق می-شود.
   از حضرت حمزه در آیه ۶۹ سوره نساء (وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً) به‌عنوان مصداق «الشهداء» یاد شده است. رسول خدا در تفسیر این آیه فرمودند که اولِ پیامبران در نبوت و آخرشان در بعثت من هستم و از صدیقین على علیه‌السلام و از شهدا، حمزه‌ سید‌الشهداء و جعفر طیار هستند و از صالحین، دخترم فاطمه سلام‌الله‌علیها و دو فرزندش حسن و حسین علیهم‌السلام، سید جوانان اهل بهشت هستند.

4. ایمان به آیات خداوند
   از آیاتی که به ایمان حقیقی حضرت حمزه علیه‌السلام گواهی می‌دهد، آیه ۵۴ سوره انعام است که می‌فرماید: «وَ إِذا جاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیاتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ»؛ هرگاه کسانى که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آن‌ها بگو: «سلام بر شما.» این آیه در شأن علی علیه‌السلام، حضرت حمزه، جعفر و زید نازل شده است. و ایمان این افراد به آیات الهی که حضرت حمزه علیه‌السلام یکی از آن‌هاست به‌صراحت تأیید شده است.

5. اصحاب اعراف
   از آیاتی که نام جناب حمزه در شأن نزول آن آمده است، آیه ۴۶ سوره اعراف است که می‌فرماید: «وَ بَیْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلاًّ بِسِیماهُمْ »؛ و در میان آن دو [بهشتیان و دوزخیان‌]، حجابى است و بر اعراف مردانى هستند که هر یک از آن دو را از چهره‌شان مى‌شناسند. رجال اعراف، جمعی از بندگان مخلص خداوند هستند که مقام بالاتری نسبت به دیگران دارند و هر دو طایفه بهشتى و دوزخى را مى‌شناسند. طبق روایت، رجال اعراف عبارت‌اند از: عباس، حمزه، على علیه‌السلام و جعفر طیار که در نقطه‌اى از صراط مى‌ایستند تا دوستان خود را به سفیدی روی و دشمنان خود را به سیاهی روی بشناسند.

6. شایسته سرپرستی مسجدالحرام
   سرپرستی مسجدالحرام افتخاری برای افراد بود و خداوند در آیه ۳۴ سوره انفال (وَ ما کانُوا أَوْلِیاءَهُ إِنْ أَوْلِیاؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُون)، صفت تقوی را شرط برخورداری از آن ذکر کرده است و می‌فرماید: «(کفار) سرپرست آن نیستند؛ سرپرست آن، فقط پرهیزگاران‌اند.» در روایتی از ابن‌عباس آمده است که على علیه‌السلام و حمزه‌ و جعفر و عقیل در زمره متقین بوده و از دوستان حقیقى پیامبر صلى‌اللَّه‌علیه‌وآله هستند. ( بی‌شک جناب حمزه از افرادی است که شایستگی سرپرستی مسجدالحرام را به‌دلیل صفت تقوا دارد، علاوه بر آنکه فرزند عبدالمطلب رئیس مکه است.

7. طهارت قلب از حقد و کینه
   در آیه ۴۷ سوره حجر، در وصف بهشتیان آمده است: «وَ نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِل»؛ هرگونه کینه‌اى را از سینه‌هایشان مى‌زداییم. این آیه در حق بزرگوارانى مانند على علیه‌السلام، حمزه‌ سیدالشهداء و جعفر طیار نازل شده است که خداوند غل را از قلوب آنان برداشته است.