«Մի օր ես զգացի, որ էությամբ շատ չոր մարդ եմ: Երբ մահ եմ տեսնում, գրեթե չեմ հուզվում, ախր բոլորս ենք մահանալու, դա բնության ամենահաստատուն օրենքն է: Բայց կա մի բան, երբ ես անզոր եմ… բավական է կարդամ կամ կինոյում տեսնեմ մի էպիզոդ, որտեղ մարդը մարդուն օգնության է հասնում, հուզվում եմ, արցունքներ են գոյանում աչքերումս… Ամենացնցող բանը թերևս համերաշխությունն է»:

*© Սոս Սարգսյան*

!