انقدر هوا گرم و شخمیه که حتی عینک رو چشم‌هام هم به گرما اضافه می‌کنه.

مرتضی پاشایی گناه داشت.

اولش رو یادم اومد؛ می‌گفت
“بهت پیله کردم
نمی‌مونی پیشم
نه می‌میرم این‌جا
نه پروانه می‌شم”:)

“Is this the place we used to love?”

WHAT A DAY!

به هر حال دنیا همون سطل زباله‌ی همیشگیه که هست.
فقط باید از دهن نفس بکشیم تا بوی گندش خفه‌مون نکنه و موسیقی گوش بدیم.

Leave this fucked up place behind تو رو علی!

یک سانتی‌ متر از شست پام از پتو زده بیرون.
مغزم: احتمالا الان تمام موجودات ماورالطبیعی و قاتلین سریالی جمع شدن دورت. نمی‌بینی.

خیلی دلم تخم‌مرغ‌ شانسی می‌خواد. شکلاتاش خوشمزه بود؛ جایزه‌های توشم هیجان‌انگیز.

من رو می‌بخشید برای اعصاب خط‌خطیم دیگه؟