‍ تدبیر ایران‌شمول پیرنیا برابر اقدام مارکو روبیو!

جامعه فرهنگی ایران، قرن هاست، بنا بر جغرافیای متفاوت اقوامی‌‌اش، تحت تاثیر انواع تقویم مناسباتی است.
از میانه تقویم رسمی شمسی و قمری و زرتشتی و میلادی(آشوری و ارمنی و..)، گهگاه، چرخش ماه قمری در شمسی، هر سی و چند سال، مناسبت ماه رمضان با روزهای نوروز همپوشانی می کند.
امسال کاملا مشهود است که سپندارمذگان و والنتاین و اعیاد شعبانیه هم‌افزایی داشتند. اما هفته آخر ماه رمضان و نوروز نیز همپوشانی دارد.
درک فلات فرهنگی ایران، برای یک سیاستمدار ایرانشهر، همچون داوود پیرنیا(مهردوست)، باعث دستاورد گل‌های رادیو شد.
روزهای نوروز ۱۳۳۸، مقارن با لیالی قدر، او قدر اشعار عرفانی برای ایجاد سرخوشی معنوی را به خوبی دانست.
امسال بیشتر دلتنگ ذوقش شدم. وقتی تابلوی نقاشی نبرد بین کارناوال و روزه - پیتر بروگل، ۱۵۵۹ را نگاه می کنم، انگار پانصد سال جنگ کاتولیک و پروتستان فقط روی ظواهر زندگی است.
جنگ نمادین کارناوال شادی اصلاح‌طلبان مسیحی با سنت‌های متعصبانه کاتولیک‌ها را می بینم که همین چند ساعت پیش، پشتوانه صلیب خاکستری پیشانی مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا شده است که در یک گفتگوی تلویزیونی حاضر شد.
در نقاشی بروگل( ۵قرن پیش)، شادی کارناوال پشتوانه مادی دارد در برابر زجر روزه داری معنوی مسیحیان.
اما شصت و شش سال پیش، فرزند نویسنده ایران باستان، با درک ادبیات استراتژیک ایرانشهری، کاری کرد کارستان؛ غم و شادی دو روی یک سکه‌اند باید گفت:
«ساقیا باده بده، شادی آن، کاین غم از اوست».
هومن ظریف

⛏️تخریب خانه ولی الله پیرنیا با مجوز میراث
🤍عمارتی که در طبق مکاتبات میراث واجد ارزشهای معماری ، تاریخی و فرهنگی بوده و تخریب آن ممنوع
🩶عمارتی که طبق اسناد امضاء شده وزارت میراث، در مجاورت 6 اثر ثبت ملی و 16 اثر واجد ارزش بوده و در حریم آثار ملی ایران قرار داشته و تخـریب آن غیرقانونی
👇اطلاعات و عکسهای بیشتر را در سایت سفرنویس بخوانید ...
https://safarnevis.com/?p=33269

🙏بازنشر شما دوست عزیز (به عنوان یک شهروند کنشگر) می تواند باعث جلوگیری ، از تخریب این اثر ارزشمند شود. شاید آیندگان به نیکی از ما یاد کنند.
©️safarnevis

این ترانه نخستین بار توسط صغری باقرزاده در مه ۱۹۵۹ (۱۳۳۸ خورشیدی) در جشنواره دهه هنر آذربایجان در مسکو خوانده شد.
آهنگِ آن توسط قنبر حسینلی در سال ۱۹۴۹ (۱۳۲۸ خورشیدی ) و شعرش توسط توفیق موتَلّیبوف (Tofig Mutallibov) سروده شده بود.
در زمان پخش این ترانه، از تأسیس برنامه کودک رادیو به اهتمام داوود پیرنیا، پنج سالی گذشته بود و ٱلیس و بلا الوندی از بستگان ویگن دردریان٬ ترانه ای که پدر سروده است را می خوانند.
ترانه اصلی ٱذری٬ مادر با جوجه‌ها صحبت می کند و در سه بند کوشش و ٱرزوی مادر را بیان می کند.
اما ترانه نیکول الوندی٬ ٱشفته است و البته ضمیر اول شخص بین مادر که راوی است و یک جوجه رد و بدل می شود.
نگاه فرهنگی و جو زمانه ۱۳۳۸ هم در کلام ترانه لمس می شود.
اما لهجه بامزه ارمنی ٱلیس و ٱهنگسازی و تنظیم ٱهنگ و رهبری بچه‌ها در تاریخچه موسیقی خردسالان ایران ثبت شده است.
ترانه را بشنوید...

✅ گلهای رنگارنگ شماره : 549
✅ خواننده : مرضیه/ایرج
✅ تصنیف : فکور(به هر كه دل بستم بلاي جانم شد )
✅ آواز : پژمان بختیاری(آرزو دارم كه باز آن روي زيبا را ببينم)
✅ آهنگ/تنظیم : همایون خرم
✅ دستگاه/مایه : چهارگاه
✅ نوازندگان : خرم/شریف/ملک.ج
✅ اشعار متن : پژمان بختياري-ماني شيرازي-رهي معيري
✅ گوینده : آذر پژوهش
✅ کیفیت : متفاوت
? کانال موسیقی گلها
https://t.me/MousighiGolha

میرزا جلیل محمدقلی‌زاده (۲۲ فوریه ۱۸۶۶ – ۴ ژانویه ۱۹۳۲- سیزدهم دی ۱۳۱۱)بنیان‌گذار روزنامه ملانصرالدین بود.

او در سال ۱۸۶۶ در دهی به‌نام نهرم از ولایت نخجوان زاده شد. پدرش محمدقلی نام داشت. خانواده او اصلاً ایرانی بودند و جدش حسین‌علی بنا از خوی به نخجوان رفته بود. وی معروف به میرزا جلیل و یک ادیب و داستان‌نویس سرشناس آذربایجانی بود. میرزا جلیل زیر نفوذ ادبی نویسندگان روس مثل نیکلای گوگول و آنتوان چخوف بود.

وی با حمیده جوانشیر که فعال حقوق زنان بود، ازدواج کرد. خواندن و نوشتن را در نخجوان آموخت، و در شهر گوری در گرجستان به دارالمعلمین رفت. سال‌ها در مدارس گرجستان آموزگار بود. در سال ۱۹۰۴ به تفلیس رفت و در روزنامه شرق روس مشغول به نویسندگی شد. چند داستان کوتاه منتشر کرد. نمایشنامه‌ای به نام مردگان نوشت که با استقبال زیاد روبرو شد.

انتشار ملانصرالدین مهم‌ترین کار فرهنگی او بود و دشمنان زیادی از مستبدین و ملایان برای او ساخت. میرزا جلیل در جایی گفته بود: "اگر من این مجله را به جای تفلیس در باکو که اکثر جمعیت آن متشکل از مسلمانان عقب افتاده بود منتشر می‌کردم حتماً دفتر کار من را نابود و من را هم می کشتند."

امروز دوازدهم دی است. سالروز درگذشت مظفرالدین شاه. همان فردی که با پیگیری مشیرالدوله نصرالله پیرنیا، به برگزاری و تأسیس پارلمان تن داد. خداوند هرکس که گوش خود را به شورا و به مشورت باز کرده بیامرزد و اگر زنده است عمر طولانی عطا فرماید.
این عکس معاضد الملک است.
اسماعیل‌خان معاضدالملک ملقب به ادیب کرمانشاهی.
به عنوان منشی مجلس دوم شورای ملی نشسته است.
تاریخ عکس هزار و دویست هشتاد و هشت یا نه خورشیدی است.
اسماعیل‌خان معاضدالملک در سال ۱۳۰۲ خورشیدی هنگامی که در حال رفتن به محل کار خود بود، با شلیک گلوله یک افسر در حاشیهٔ محلهٔ آبشوران کرمانشاه و مقابل تکیهٔ معاون‌الملک به قتل رسید. قاتل متواری شد و هیچ‌گاه شناخته نشد.
انگیزهٔ قاتل، راه‌اندازی مدرسهٔ دخترانه‌ای به دست معاضدالملک به نام مدرسهٔ معاضد در سبزه‌میدان کرمانشاه عنوان شده‌است که گویا مخالفت تندوران مذهبی را برانگیخته بود.
https://www.instagram.com/p/DES3uGZx7An/?igsh=anJycW5lNGN0eGYw

آنچه مشاهده می فرمایید عکسی است که امروز پانزدهم مهر سال ۱۴۰۳
از ورودی موزه سینمای تهران مشهور به باغ فردوس گرفته‌ام.
زاویه را به گونه‌ای انتخاب کرده‌ام که نور در منشور دست ابن هیثم رنگ دل انگیزی‌ را نشان دهد. البته عکس‌های دیگر رنگ‌های متفاوتی را بازتاب داده است.
اما چرا به این مکان رفته بودم، به خاطر گزارش بعدی مجله اطلاعات هفتگی درباره دلایل تخریب سینما نادر در لاله زار.
شاید از خود بپرسید چرا به جای پرس و جو از کسبه و مالک سینما نادر به شمال شهر رفته‌‌ام.
چند پیرمرد عشق فیلم را در اینجا یافتم که خاطرات دوری از آخرین فیلمی که در سینما نادر داشتند را بیان کردند. دوم. رفتم که ببینم در کتابفروشی تخصصی اینجا خبری از کتابی درباره کوچه باربد و کوچه ملی لاله زار هست یا خیر.
به هرحال، اگر خیابانی مثل لاله زار در اروپا بود حتما یک خیابان تاریخی هنری موزه‌ای فاخر و درآمد زا از نظر گردشگری می شد. این مکان موزه سینماست و تندیس ورودی آن از مرحوم ابن
هیثم بصری است.
گرچه او در اهواز خوزستان به دنیا آمد ولی در شهر وهیشت اردشیر بصره، امروزی رشد کرد و در قاهره درگذشت.
او نخستین مخترع ذره‌بین است.
و وضع لاله‌زار، زار است.

https://youtu.be/-jZMbANePm4?si=iAtZDHrOHsz17cEX

سخنان هومن یمینی شریف فرزند عباس یمینی شریف شاعر و نویسنده خردسالان و کودکان، درباره اکران‌های فیلم مستند یمینی شریف؛ نغمه‌سرای کودکان در دانشگاه‌های آمریکا و اروپا و خانه هنرمندان ایران تهران، شیراز و کرمان و سینماهای هنر و تجربه.
مستند یمینی شریف نغمه‌سرای کودکان، ساخته ۱۳۹۲ دومین فیلم مستند هومن ظریف در مقام کارگردانی است.