ببخشید نتونستم ازش بگذرم

دو هفته‌ی دیگه امتحانم رو بدم
خودم رو با نوشتن خفه می‌کنم

سلام! این پیام رو فوروارد کنید، تا براساس وایبی که از شما یا دیلیتون میگیرم ، یک کتاب از کتاب هایی که خوندم و همچنین یه جمله کوچیک بهتون بدم. ꣑୧

- تعداد محدوده، بنابراین صرفا تا زمان خط خوردن، فور بزنید. ممنونم که درک میکنید.
اگر دیلیتون هم پرایوته، اسمتون یا لینک رو توی ناشناس که توی بیو چنله بفرستین. منتظرتونیم!

And what the hell were we?
Tell me we weren't just friends This doesn't make much sense, no
But I'm not hurt, I'm tense
'Cause I'll be fine without you babe
-?

درواقع من در پیله‌ای از احساسات متناقض و عجیب پیچیده شده بودم؛ که نمی‌دانستم کدام واقعی و کدام زاییده‌ی ذهن پرجنب و جوشم است. گاه می‌توانستم صدای کر کننده‌ی تپش قلبم را بشنوم و گاهی سکوتش همانند مردگان بود. وجودم لبریز از احساسات جدیدی بود که یادآور گذشته بودند و مغزم هشدار می‌داد؛ که توانایی گذشتن از تمام این‌ها را چندی پیش از دست داده‌ام. هرچه تلاش می‌کردم تا شاید راهی برای رهایی از پیله‌ی خودساخته‌ام پیدا کنم؛ خاطرات همانند چسبی محکم به دورم می‌پیچیدند و طناب دارشان را به دور بال‌های نو شکفته‌ام محکم‌تر می‌کردند، تا پیش از پرواز به استقبال سقوط بروم.
و چه حسی بهتر از این که به دست خودت بال پرواز رویاهایت را ببری، نه با تارهای بافته شده از خودخواهی انسان‌ها. 
-?