🚨 آمارهای جعلی دولت انگلیس جور ناکارآمدیش را می‌کشند! 📍دولت انگلیس بارها با اتهام دستکاری در آمارهای رسمی مواجه شده است. مقامات لندن به روش‌های مختلفی آمارهای غیرواقعی را جایگزین آمارهای واقعی می‌کنند. اما چگونه فریب افکار عمومی در نهادهای رسمی دولت انگلیس…

*🚨انگلیسی‌ها چطور جاسوسی می‌کنند*؟

📍یکی از بدسابقه‌ترین و بدنام‌ترین سرویس‌های جاسوسی در دنیا، سازمان‌های اطلاعاتی انگلیس هستند که طی سال‌های گذشته همواره هم از شهروندان خودشان و هم از سایر ملت‌ها جاسوسی کرده‌اند.

📌در این گزارش مهمترین و کلیدی‌ترین سازمان‌های رسمی اطلاعاتی و امنیتی بریتانیا معرفی می‌شوند.

۱- سازمان اطلاعات مخفی (MI6) - Secret Intelligence Service (SIS):
-تاریخچه: تأسیس در سال ۱۹۰۹؛ سازمان جاسوسی MI6 ذیل ساختار وزارت خارجه انگلیس می‌باشد که یکی از قدیمی‌ترین سازمان‌های اطلاعاتی جهان است.
- ماموریت: جمع‌آوری اطلاعات خارجی، انجام عملیات مخفی، و حمایت از سیاست خارجی و امنیت ملی بریتانیا.
- ساختار: MI6 به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که هر کدام مسئولیت‌های خاصی مانند عملیات مخفی، تحلیل اطلاعات، و همکاری با سازمان‌های بین‌المللی دارند.
- همکاری‌ها: این سازمان جاسوسی با سازمان‌هایی مانند CIA (آمریکا)، DGSE (فرانسه)، و Mossad (اسرائیل) همکاری نزدیک دارد.
- عملیات معروف: MI6 در عملیات‌های معروفی مانند جنگ جهانی دوم (عملیات Ultra) و جنگ سرد نقش داشته است.

۲- سازمان امنیت داخلی (MI5) - Security Service:
- تاریخچه: تأسیس در سال ۱۹۰۹؛ MI5 ذیل وزارت کشور انگلیس، مسئول امنیت داخلی بریتانیا است.
- ماموریت: جلوگیری از جاسوسی، تروریسم، و خرابکاری در خاک بریتانیا.
- ساختار: شامل بخش‌هایی مانند ضدتروریسم، ضدجاسوسی، و امنیت سایبری.
- همکاری‌ها: با پلیس بریتانیا و سازمان‌های اطلاعاتی دیگر کشورها همکاری می‌کند.
- عملیات معروف: MI5 در مبارزه با گروه‌های مبارز و استقلال‌طلب مانند ارتش جمهوریخواه ایرلندشمالی(IRA) و القاعده نقش داشته است.

۳- مرکز ارتباطات دولت (GCHQ) - Government Communications Headquarters:
- تاریخچه: تأسیس در سال ۱۹۱۹؛ GCHQ مسئول جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات ارتباطی است.
- ماموریت: جمع‌آوری اطلاعات سیگنال‌های الکترونیکی (SIGINT)، امنیت سایبری، و رمزنگاری.
- ساختار: شامل بخش‌هایی مانند جمع‌آوری اطلاعات، تحلیل داده‌ها، و توسعه فناوری‌های امنیتی.
- همکاری‌ها: این سازمان فنی-جاسوسی با سازمان‌هایی مانند NSA (آمریکا) و ASD (استرالیا) همکاری می‌کند.
- عملیات معروف: GCHQ در پروژه‌هایی مانند برنامه PRISM و جمع‌آوری اطلاعات از شبکه‌های ارتباطی جهانی نقش داشته است.

۴-دفتر اطلاعات دفاعی (DI) - Defence Intelligence:
- تاریخچه: این سازمان جاسوسی نظامی بخشی از وزارت دفاع بریتانیا است و تاریخچه آن به قرن نوزدهم بازمی‌گردد.
- ماموریت: جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات نظامی و استراتژیک.
- ساختار: شامل بخش‌هایی مانند تحلیل اطلاعات نظامی، نظارت بر تهدیدات بین‌المللی، و پشتیبانی از عملیات نظامی.
- همکاری‌ها: با سازمان‌های اطلاعاتی نظامی دیگر کشورها همکاری می‌کند.
- عملیات معروف: DI در عملیات‌های نظامی مانند جنگ فالکلند برای اشغال جزیره مالویناس و جنگ برای اشغال نظامی عراق نقش داشته است.

۵-سازمان ملی جرم (NCA) - National Crime Agency:
- تاریخچه: تأسیس در سال ۲۰۱۳؛ سازمان جدیدالتأسیس NCA مسئول مبارزه با جرایم سازمان‌یافته است.
- ماموریت: مبارزه با جرایم سازمان‌یافته، قاچاق انسان، جرایم سایبری، و جرایم مالی.
- ساختار: شامل بخش‌هایی مانند مبارزه با قاچاق، جرایم سایبری، و جرایم اقتصادی.
- همکاری‌ها: این سازمان با پلیس بریتانیا و سازمان‌های بین‌المللی مانند اینترپل همکاری می‌کند.
- عملیات معروف: NCA در مبارزه با قاچاق مواد مخدر و جرایم سایبری نقش داشته است.

📌لازم به ذکر است که این سازمان‌ها به طور نزدیک با هم همکاری می‌کنند و اطلاعات خود را به اشتراک می‌گذارند. البته دولت انگلیس حتی از سازمان‌های مردم‌نهاد، موسسات حقوق بشری، شرکت‌های نفتی و سازمانهای حوزه دیپلماسی عمومی نیز برای جاسوسی استفاده می‌کند. شرکت نفتی بریتیش پترولیوم، شبکه سلطنتی بی‌بی‌سی و شورای فرهنگی بریتانیا نقش مهمی در این راستا برعهده دارند.
@SadraUK
#صدرا

*🚨آیا سفیر جدید انگلیس هم یک افسر اطلاعاتی است؟*

📍به بهانه اولین حرکت هوگو شوتر سفیر جدید دولت انگلیس در تهران، جهت پیگیری دیپلماسی عمومی در ایران، به این سوال پاسخ می‌دهیم که نسبت وزارت امور خارجه انگلیس با سرویس جاسوسی خارجی این کشور موسوم به ام‌آی‌۶ چیست.

📌بیایید کمی عمیق‌تر به رابطه بین MI6 و وزارت امور خارجه، مشترک المنافع و توسعه بریتانیا (FCDO) بپردازیم و ببینیم این دو نهاد به ظاهر مجزا چه نسبت و تعاملاتی با هم دارند:
۱- ظاهرا همه دیپلماتیم؛

- رئیس MI6: رئیس MI6، در حال حاضر ریچارد مور، مستقیماً به وزیر امور خارجه، که ریاست وزارت FCDO را بر عهده دارد، گزارش می‌دهد. این خط مستقیم پاسخگویی، تضمین می‌کند که عملیات‌های MI6 با سیاست خارجی و اهداف امنیت ملی بریتانیا مطابقت دارد.
- وزیر خارجه: وزیر امور خارجه هم نظارت و جهت‌گیری را برای MI6 فراهم می کند و اطمینان می دهد که فعالیت های آن با اهداف استراتژیک گسترده‌تر دولت انگلیس سازگار است.

پس در ظاهر همه اعضای سرویس جاسوسی انگلیس MI6 عضو رسمی وزارت امور خارجه این کشور هستند و می‌توانند همیشه خود را دیپلمات معرفی کنند!
۲- هدف مشترک؛ جاسوسی

- اشتراک و تبادل اطلاعات: MI6 اطلاعات خارجی را جمع آوری می‌کند که برای اطلاع رسانی تصمیمات سیاست خارجی بریتانیا بسیار مهم است. این اطلاعات با FCDO و سایر ادارات دولتی انگلیس، برای اجرای اقدامات مخفی و پشتیبانی از اقدامات دیپلماتیک و سیاست‌گذاری، به اشتراک گذاشته می‌شود.

- عملیات مشترک: MI6 و وزارت خارجه انگلیس یا همان FCDO اغلب در عملیات ها و طرح‌های مشترک، به ویژه در زمینه هایی مانند مبارزه با جنبش‌های آزادیبخش و ضداستعماری، مبارزه با پیشرفت فنی و تسلیحاتی حریف‌های انگلیس، و حل مناقشه با یکدیگر همکاری می کنند.

در عین حال هر دو نهاد MI6 و وزارت خارجه انگلیس متعهد به حفاظت از منافع امنیت ملی بریتانیا هستند. این شامل پیشگیری و پاسخ به تهدیدات ناشی از خارج، جاسوسی، و فعالیت‌های دولت متخاصم است.

همچنین تلاش های MI6 برای جمع آوری اطلاعات به وزارت خارجه انگلیس کمک می کند تا ثبات حکومت‌های دیکتاتوری و رژیم دست‌نشانده مرتجع را که برای بریتانیا دارای اهمیت استراتژیک هستند، تضمین کنند.
۳- جاسوسی در خدمت دیپلماسی

به‌طور معمول MI6 اطلاعات مهمی در مورد دولت های خارجی، تحولات سیاسی و تهدیدات احتمالی در اختیار FCDO قرار می دهد. این اطلاعات برای اطلاع رسانی استراتژی ها و مذاکرات دیپلماتیک استفاده می شود. علاوه بر این در مواقع بحران بین المللی، MI6 و FCDO با هم همکاری می کنند تا واکنش بریتانیا را هماهنگ کنند. این شامل ارائه پشتیبانی اطلاعاتی برای تخلیه، تحریم ها و مداخلات دیپلماتیک می شود.
۴- پشت پا به چارچوب‌های حقوقی و اخلاقی

هر چند در ظاهر امر "قانون خدمات اطلاعاتی ۱۹۹۴" مبنای قانونی عملیات MI6 را فراهم می کند و این سرویس جاسوسی را تحت نظارت FCDO قرار می دهد و مسئولیت‌ها و محدودیت‌های فعالیتهای MI6 را تشریح می کند اما در عمل توجه چندانی به این چارچوب‌های حقوقی و قانونی ندارند.
در واقع هر دو سازمان MI6 و FCDO در چارچوب استانداردهای قانونی و اخلاقی عمل نمی کنند که این شامل عدم پایبندی به قوانین بین المللی، حقوق بشر، و اصول شفافیت و پاسخگویی است.
۵- زمینه تاریخی مناسبات جاسوسی و دیپلماتیک

نباید فراموش کرد که رابطه نزدیک بین MI6 و FCDO ریشه های تاریخی عمیقی دارد که به اوایل قرن بیستم بازمی گردد. این میراث همکاری در شکل دادن به اقدامات جاسوسی خارجی بریتانیا و استراتژی‌های دیپلماتیک آن بسیار مهم بوده است. چنانکه در طول جنگ سرد، MI6 و FCDO از نزدیک برای مقابله با نفوذ شوروی و جمع آوری اطلاعات در مورد فعالیت های کمونیستی همکاری کردند. این دوره شاهد توسعه روابط قوی و تلاش های هماهنگ بین دو نهاد بود.
و در آخر؛
رابطه پیچیده و چندوجهی سرویس جاسوسی انگلیس و دستگاه دیپلماسی این کشور، به علاوه ادغام نهادی آنها، شرایط را به گونه‌ای رقم زده که همه افسران اطلاعاتی انگلیس می‌توانند خود را به عنوان دیپلمات معرفی کنند. البته سوابق امنیتی و نظامی این عناصر به ظاهر دیپلمات موقعیت شغلی واقعی آنها را فاش می‌کند (همچنان که در مورد سفیر جدیدانگلیس در تهران این مساله تطبیق می‌کند).

@SadraUK
#صدرا

*?دولت انگلیس چه بر سر زنان پناهجو می‌آورد*؟

?سازمان‌های خیریه شناخته شده انگلیس اعلام کردند، سیستم پناهندگی دولت بریتانیا به زنان و دخترانی که از تجاوز و سوء استفاده جنسی فرار کرده‌اند، ضربه‌ای دوباره وارد می‌کند و آنها را در معرض آسیب بیشتری قرار می‌دهد.

?خشونت و آزار جنسی یکی از عوامل ترک کشور مبدأ زنان و تجربه‌ای رایج در سفر به کشور بریتانیا است؛ اما بر اساس گزارش موسسه "بحران تجاوز جنسی انگلیس و ولز" موسوم به (RCEW)، وقتی زنان به بریتانیا می‌رسند مجددا گرفتار مشکلاتی می‌شوند که بخاطر آن جلای وطن کرده بودند.

?این موسسه در گزارشی با عنوان #اینجا امن نیست"، اعلام کرد که زنان پناهجو، مصاحبه‌های پناهندگی مشابه بازجویی را تجربه می‌کنند. همچنین این زنان مجبور می‌شوند که در اماکن اقامتی مختلط اسکان پیدا کنند و حتی ناگزیرند با مردان ناشناس و غریبه هم‌اتاق شوند.

?علاوه بر این، شرایط بد اسکان و عدم حمایت از آنها در حین زندگی در پناهگاه مشکلات آنان را دوچندان می‌کند. ضمن اینکه متأسفانه در این مراکز زنان پناهجو با خشونت و آزار جنسی بیشتری مواجه می‌شوند.

?یکی از زنان قربانی خشونت و استثمار جنسی که اهل کشور سیرالئون است، در مورد محل اقامت خود و تجربیاتش می‌گوید: «از افرادی که با آنها زندگی می‌کردم می‌ترسیدم... آنقدر می‌ترسیدم که قرار است به من تجاوز شود، می‌ترسیدم که قرار بود مجبور شوم مواد مخدر مصرف کنم، می ترسیدم که شب در خانه‌ام را باز کنند... هر بار به خدا دعا می کردم، "خدایا، مرا از این خانه نجات بده." خیلی ترسناک بود ترسناک‌ترین هفت ماه زندگی من بود.»

?موسسات خیریه گفته‌اند که اطلاعاتی را درباره ساکنان و کارکنان غارتگر این مراکز به ظاهر حمایتی شنیده‌اند از جمله اینکه زنان پناهجو را در معرض ارعاب، آزار و اذیت، نژادپرستی، خشونت و سوء استفاده قرار می دهند و همچنین عاملان خارجی و افرادی از بیرون می‌آمدند که به راحتی می توانستند این زنان قربانی را هدف قرار دهند.

?طبق گزارش‌ها، چنین رفتارهای آزاردهنده‌ای به واسطه کارکنان کمتر آموزش‌دیده مراکز نگهداری، محافظت ناکارآمد، عدم بررسی شکایات و عدم دسترسی به حمایت برای زنانی که مایل به شکایت بودند، تسهیل شده است.

@SadraUK
#صدرا

*?چگونه مقامات لندن برای نسل‌کشی در کشورهای دیگر مصونیت پیدا کردند؟*

?مارک کورتیس ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴ در گزارشی نقش مستقیم و حمایتی دولت انگلیس را در هفت نسل‌کشی بررسی کرده و عنوان می‌کند که از دهه ۱۹۶۰، دولت‌های کارگری و محافظه‌کار در چندین مورد نسل‌کشی در آفریقا، خاورمیانه و آسیا نقش‌آفرین بوده است.

?آقای کورتیس در گزارش خود می‌نویسد: بسیاری از مردم در بریتانیا که با آن‌ها صحبت می‌کنم، در درک این موضوع که چگونه دولتشان می‌تواند نسل‌کشی فلسطینی‌ها در غزه بپذیرد، دچار مشکل هستند، چه رسد به اینکه بخواهد از آن حمایت کند.

?در حالی که ما هر روز یا حتی هر ساعت، کشتار، نقص عضو و ویرانی را در زمان واقعی مشاهده می‌کنیم و می‌دانیم که دولت ما (یعنی دولت انگلیس) در این امر همدست است. برای بسیاری از مردم این موضوع غیرقابل درک به نظر می‌رسد.

?اما فهم این موضوع تنها زمانی دشوار است که کسی اطلاعات کمی درباره سیاست خارجی بریتانیا در چند دهه اخیر داشته باشد یا تصویری بسیار خوش‌بینانه از اینکه وایت‌هال در جهان چه چیزی را نمایندگی می‌کند، داشته باشد.

?واقعیت این است که، به طرز غم‌انگیزی، همدستی نظام سیاسی بریتانیا در نسل‌کشی چیز جدیدی نیست. سابقه تاریخی طولانی‌ای وجود دارد که بریتانیا از نیروهایی که مرتکب نسل‌کشی می‌شدند، حمایت کرده است - که به عنوان تلاشی برای نابود کردن یک ملت تعریف می‌شود.

?چگونه ممکن است که دولت‌های بریتانیا به‌طور مداوم در نسل‌کشی‌های خارج از کشور همدستی داشته باشند؟

?دلیل اصلی این است که آنها به نگرانی‌های مربوط به حقوق بین‌الملل یا حمایت از حقوق بشر توجهی ندارند. این اصول ممکن است گهگاه در حاشیه سیاست‌گذاری‌ها تأثیرگذار باشند، اما تنها زمانی که اولویت‌های بالاتری، مانند تأمین منافع نفتی، صادرات تسلیحات یا منافع ژئوپولیتیکی برای پیگیری وجود نداشته باشد.

?اصول اخلاقی عمدتاً فقط در مقابل دوربین‌ها و خبرنگاران همسو مطرح می‌شوند، که به‌طور منظم آنها را تکرار می‌کنند گویی که برای برنامه‌ریزان ساختمان وایت‌هال مهم هستند. در واقع، دولت بریتانیا تنها زمانی به قانون و حقوق اهمیت می‌دهد که به دشمنانشان مربوط باشد، آن هم به‌عنوان وسیله‌ای برای فشار آوردن و ایزوله کردن آنها در افکار عمومی.

?عامل دیگری که وجود دارد این است که وزرای کابینه دولت انگلیس هرگز به خاطر همدستی‌شان در جنایات خارج از این کشور پاسخگو نیستند و بنابراین هیچ عامل بازدارنده‌ای برای وزرای کنونی وجود ندارد. آنها می‌دانند که می‌توانند از مسئولیت این کارها فرار کنند.

?در واقع، این مصونیت در سیستم سیاسی و حقوقی بریتانیا گنجانده شده است. قانون اساسی نانوشته بریتانیا با مفهوم مصونیت تاج سلطنت آغشته شده است. این مفهوم تعیین می‌کند که وزرا نمی‌توانند مرتکب خطای قانونی شوند و به‌عنوان اشخاص عمل نمی‌کنند بلکه به‌عنوان نمایندگانی که با اختیارات تاج سلطنت آغشته‌اند، عمل می‌کنند و بنابراین تحت پیگرد قانونی قابل ملموسی نیستند. اگر یک وزیر قانون جزایی را خارج از وظایف عمومی خود نقض کند، او مانند هر فرد دیگری مشمول قانون مجازات است. اما اگر او به عنوان وزیر تصمیماتی بگیرد، هرچند که این تصمیمات ناپسند یا ناتوان باشند، این‌ها به عنوان اعمال دولت در نظر گرفته می‌شوند.

?به همین دلیل است که دادگاه بین‌المللی کیفری و دیگر نهادهای جهانی برای پاسخگو کردن وزرای بریتانیا به خاطر همدستی آن‌ها در جنایات جنگی، مانند آنچه که اکنون در غزه در حال وقوع است، ضروری هستند.

@SadraUK
#صدرا

https://www.declassifieduk.org/britains-secret-defence-plan-with-israel/

?هر چیزی را منتشر نکنید!

?روزنامه بریتانیایی گاردین در گزارشی با اشاره به آشوب‌های اجتماعی در انگلیس نوشت که یک خانم ۵۵ ساله بریتانیایی بخاطر انتشار یک پست در شبکه‌های اجتماعی که از نظر پلیس این کشور حاوی اطلاعات نادرست بود، دستگیر شد.

?این خانم از اهالی منطقه چستر، روز پنجشنبه گذشته به ظن انتشار مطالب مکتوب در شبکه‌های اجتماعی برای برانگیختن نفرت نژادی توسط پلیس دستگیر شد.

?بسیاری از تحلیلگران سیاسی و امنیتی در انگلیس بر این باورند که عامل اصلی توسعه آشوب‌ها در این کشور انتشار اخبار دروغین در شبکه‌های مجازی است. یکی از این کارشناسان با اشاره به این نکته گفت: "همه ما شاهد بی نظمی خشونت آمیزی بودیم که در هفته گذشته در سراسر بریتانیا رخ داد، که عمده آن توسط ارتباطات مخرب و نادرست آنلاین تقویت شد".

?پلیس انگلیس در سراسر بریتانیا نسبت به انتشار آنلاین یک خبر "نادرست" در مورد مظنون ساوتپورت - که اکنون اکسل روداکوبانا 17 ساله نام دارد - و یک داستان جعلی در مورد سابقه وی، هشدار داده است.

?انتشار اخبار دروغین یا همان فیک‌نیوزها در حالی دامن‌گیر فضای اجتماعی انگلیس شده است که طی سال‌های گذشته: ۱) دستگاه‌های تبلیغاتی و پروپاگاندای دولتی این کشور از همین ابزار علیه امنیت اجتماعی سایر جوامع از جمله جامعه ایران به دفعات استفاده کرده است. چنانکه در #فتنه_مهسا رسانه‌های لندنی نقش برجسته‌ای در انتشار اخبار کذب داشتند.
۲) با وجود اجرای برنامه گسترده شبکه سلطنتی بی‌بی‌سی برای آموزش سواد رسانه در مدارس انگلیس (که در بیش از هزار دبیرستان و کالج برگزار شد)، این دوره‌ها نتوانست مانع واکسیناسیون افکار عمومی انگلیس در مقابل انتشار اخبار دروغین شود.

?حالا مقامات امنیتی لندن تلاش دارند که با بکارگیری قوه قهریه و دستگیری‌های گسترده، با معضل انتشار اخبار دورغین برخورد کنند. بازداشت‌های پرشمار، برگزاری دادگاه و صدور احکام قضایی (از جمله حکم زندان) در کوتاهترین زمان ممکن همه در این جهت بوده است.

@SadraUK
#صدرا