نمیدونم چرا تصمیم گرفتم بعد مدت ها نخوندن و نزاشتن، اینو بزارم اینجا اونم با کلی اشکال.
شاید چون بعد مدت ها که دوباره شنیدم این آهنگ رو هوس کردم که برم بشینم پشت پیانو و به هیچی فکر نکنم و فقط بخونم، حتی به این فکر نکنم که آیا الان دقیقا ژوست‌ خوندم؟ یا مثلا اینجا اکورد‌ رو درست گرفتم؟ فقط خواستم بهم کیف بده خوندن.
شاید بعد مدتی هم پاک کردم این ویس و این پیام رو.
نمیدونم این چند وقت همه چی خیلی عجیب تر شده، درواقع سر و کله زدن با زندگی و گذروندنش‌ خیلی عجیب شده.

پنجشنبه ها به مرزی از تجزیه شدن میرسم.

من وقتی برنامه ی میانترم ، کنکور آزمایشی ، تمرین ساز و سلفژ ، روزی ۷ ساعت درس خوندن و کلا ماه آذر رو میبینم:

دردِ غربت گر چه با دور از وطن باشد ، ولی
سخت باشه بر کسی کو در وطن گشته غریب
#کیانوش‌سنجری ?

• موزه ی هنرهای معاصر •
۱۴۰۳/۸/۲۵

میخوام بگم که زندگیمو دوست دارم.
دارم بعد مدت ها باهاش کیف میکنم ، نمیگم همه چی عالیه نه کلی عیب و کلی اعصاب خوردی هم پیدا میشه توش ؛ کلی گریه و غم هم پیدا میشه
ولی از جریانی که الان توش هستم خوشحالم:)
گفتم اینو بنویسم اینجا ، بالاخره نوشتن انرژی و حال خوب ، خوبه

خودتو پاره کنی ???

احمد یکی از بی اعصاب ترین و دوست داشتنی ترین معلماس‌?