وقت غروب به دلتنگی گفتم: نور پنجره رو ببین که افتاده روی دستام، این که رفت؛ تو هم باید بری. بهم گفت: دستت رو بذار روی قلبت، وقتی دیگه صداشو نشنیدی دلتنگیت تموم میشه.

چرا همش به این فکر میکنی که ممکنه چه بلاهایی سرت بیاد؟ همونقدر که از اتفاقای بد خبر نداریم؛ تکلیف اتفاقات خوبِ یهویی هم مشخص نیست. یادته چنددفعه پنجره رو باز کردی؛ دیدی عه! بارونه. دیدی چندبار درسو نخونده بودی و فرداش تعطیل شد. دیدی رفتن اونی که واسه‌ش گریه میکردی چه شانس بزرگی بود؟ و این تقلا هرچی که هست، برای زنده موندنِ دل‌های خسته‌مونه.

من دوستت نداشتم؟ من صبح زود بیدار میشدم که روزم با تو طولانی‌تر باشه.

و به جز چشم‌های بی‌تکرارِ تو، کدام زیبایی؟
@myparabatai

اگه ADHD دارین آلبوم بهرام و سورنا رو گوش بدین چون اگه یه لحظه حواست پرت بشه یه جمله شاهکارو از دست میدی و مجبوری جُم نخوری.

یه بنده خدایی میگفت دو روز اومده بودیم زندگی کنیم، باید همش قوی تر می‌شدیم...

ناخودآگاه هم واقعا چیز عجیبیه. کاملا مطمعنی که دیگه واست مهم نیست و یهو وسط تعریف کردنش از خودت میپرسی این اشکا چیه؟!

“ تمامِ دارایی‌م، خیال کردنمه”

به گمونم آدمای واقعی زندگی اونایی باشن که حالت رو متوجه میشن، وقتی با یه لبخند میخوای از همه پنهونش کنی.

همیشه وقتی یه آهنگ خیلی خوب گوش میدم به این فکر میکنم چندتا آهنگ خفن دیگه مونده که من هنوز نشنیدم؟
@myparabatai