چند صباحی‌ست به فالِ سکوت نشسته‌ام...
از گفته‌ها سیرِ سیر...
و از ناگفته‌ها، یک بی حسیِ مطلق دارم...
بجای تماشا شدن، خوب گوش می‌دهم و تماشاگر می‌شوم؛
و دیگر حسرت هیچ ناگفته‌ای به روی دوشم سنگینی نمی‌کند؛
گویی از منجلاب پُر حسی به بی حسی ممتد رسیده‌ام...
و زندگی جایی میان همین تشویش‌هایم متوقف شده...
نمی‌دانم ولی حس می‌کنم این روزهای سال هم شبیه من است،
نمی‌داند تابستانی باشد یا پاییزی و بدین سان غریبانه بهارین شده...!

دلبر پاییز داره تموم ميشه ها؛ دقت کردی هیچ خیابونی رو با برگاش خش خش کنان قدم نزدیم؟فصل برگ های قرمز و نارنجی داره به سر میرسه هااا حواست هست هنوز عکس نگرفتی ازم لا به لای رقص برگ های شمرون؟؟؟ اصلا فدای سرت همه ی اینا؛اما من هنوز نه باقالی با گل پر فراوون…

??

حیف است اگر سهم من از زندگی
تنها تماشای زیستن دیگران باشد....

زندگی را زندگی کنید
با هر کم و کاستی
پستی و بلندی
غم و شادی
زندگی برای زیستن است
نه فقط گذراندن لحظه‌ها...

#هستی_علیجانی