تو لبخند واقعی و دوباره بهم هدیه دادی.

زمان هایی که هستی با تو و زمان هایی که نیستی به انتظار تو می‌گذرد.

شروع همه چی از لبخندای نصف شبی بود.

شبت چون چشمانت یارِ زیبای من
مگر در خواب بینم که ببوسم سیمای تو.

شبای بارونی غمش فرق داره.

گوشه تختت ی کاتر، بکشی تا دردات بشه قطع.

پناه می‌برم از شر انسان و کارهایش، به خواب.

متلاشی شدم، امشب متلاشی تر از هرلحظه شدم.
1402/11/21

همرهان رفتند و خاطرشان همیشه برایم عزیز است.