شاید باورش برات سخت باشه اما زندگی بعد از  تموم شدن رابطه‌ات، خراب کردن آزمونت، از دست دادن کارت،  بهم خوردن رابطه ات با دوستت و به زمین خوردن بازم ادامه پیدا می‌کنه و هیچوقت بر نمی‌گرده که موقع گریه کردن اشکاتو پاک کنه؛ این تویی که بعد از تموم اینها و سوگواری برای از دست دادنشون تصمیم می‌گیری دوباره پاشی یا توی گذشته ات بمونی‌.

وسط جاده‌ی زندگی ایستادم، نه گذشته‌ام پیداست و نه آینده‌ام؛ نه میتوانم و نه میخواهم قدمی به عقب بردارم اما پاهایم برای جلو رفتن زیادی سست و بی رمق به نظر می‌رسد.

اگه همه‌ی بدبختیام فقط واسه این باشه که کانسیلرم روشن نبوده چی؟!

قهرمان؟
کسی که پیوسته انسان باشد.

دلتنگی زمان و مکان نمی‌شناسه وقتی یه تیکه از وجود خودتو گم کرده باشی.

هیچ لذتی بالاتر از این نیست که با کسی آشنا شوی که دنیا را مانند تو می‌بیند؛
گویی در می‌یابی که دیوانه نبودی!

پلی لیست سفرمو آماده کردم، دیگه وقتشه کم کم بزنیم به دل جاده.

شفا از فراموشی حاصل نمی‌شود، از یادآوری بدون احساس درد حاصل می‌شود.
•زیگموند فروید

زن بودن زیباست، زن بودن بوسیدنیه، زن بودن عاشقانه است، زن بودن پر از لطافته، زن بودن یعنی خودِ زندگی بودن، زن بودن یعنی زنده بودن، زن یعنی مهر، یعنی شکوفه دادن، یعنی پرورش و آفریدن. خدایا زن بودن واقعا زیباست.

حرف بزن، نریز تو خودت.
با مشت بکوب به دیوار، تو متکا جیغ بزن، فحش بده، با صدای بلند گریه کن، با یه آدم امن راجع بهش حرف بزن ولی نریزش تو خودت.