اگه من یه روز مثل آب شدن برف بیصدا محو شم، دنبالم می‌گردی‌؟

“تو زیباترین طِیف آبی بودی؛ فکر کنم برای همین هیچوقت نتونستم درست چشم‌هاتو نقاشی کنم.
هربار انگار یه چیزی کم داشت و من الان متوجه میشم، با اینکه رنگ چشمات مشکی بود اما هیچ‌کدوم از آبی‌های پالتِ رنگ نمیتونستن جایگزین حسِ آبیِ چشمات بشن.”

میدونی جیسونگ، همه میگفتن اگر اولین برف سال رو با کسی بگذرونی که عاشقشی، دیگه تا ابد برای هم می‌مونید؛ ولی تو تصمیم گرفتی تو اولین روزی که برف اومد ترکم کنی.

ای کاش همونطور که تمام حرفات رو جوری ازم پس گرفتی که انگار هیچوقت وجود نداشتن، تمام اشک‌هایی که بخاطرت ریختم و همه‌ی سیگار‌هایی که بخاطرت روشن کردم و هر چیزی که تاحالا درموردت نوشتم روهم پس بگیری.

هربار که سیگارتو روشن کردی، با تمام وجودم آرزو کردم که کاش اون سیگارِ بین لب‌هات بودم مینهو.

در آخر وقتی خورشید غروب میکنه و تاریکیِ شب همه‌جا رو بغل میکنه، تنها چیزی‌ که بهش فکر میکنم تویی جیسونگ.

من هزاران بار تصمیم گرفتم به گذشته برگردم؛ ولی هربار یادم میوفتاد تو حتی اون‌جا هم منتظرم نیستی.

حتی لایق یه خداحافظی خشک و خالیم نبودم؟..

یعنی انقدر برات سخت بود فقط یه ذره از چیزی که بهت داده بودمو متقابلاً بهم بدی؟