مولانا می‌گه آدما دقیقاً همون چیزی‌َن که اصرار می‌کنن نیستن.
آره.
منم.

غلامی را گفت: «تو چرا با منی؟» گفت: «تا هر اندیشه که در خاطر تو گذرد، ما در آن یار تو باشیم.»

تذکرة‌الاولیا

@anhaaparat

داری اشتباه هایی می‌کنی که اگه از هر کدوم از ما سر زده بود با پشت دست میخوابوندی تو دهن‌مون

بیاین سوءاستفاده نکنیم بچه‌ها،
از هیچ‌کس
به هر قیمتی
هرگز.

چون یادِ او کنم، از پای تا به سَر شَوَم او چو او شُدَم همه من، ما و من نمی‌دانم.. [فیض کاشانی]

چون یادِ او کنم،
از پای تا به سَر شَوَم او
چو او شُدَم همه من،
ما و من نمی‌دانم..

[فیض کاشانی]

‏ولی می دانست وقتی از خواب  بیدار می‌شود
من یادش می‌آیم و دوستش دارم و نیستم.

[معروفی]

بهم می‌گه تو در جریانی اینا چرا همه گوشاشون سنگینه؟
بعد صبر می‌کنن آدم حرفشو کامل بزنه
تازه یادشون میوفته بگن ببخشید به خدا نشنیدم
می‌شه بی‌آم نزدیک‌تر دوباره بفرمائین؟
می‌گم دیوانه، گوشاشون سنگین نیست،
می‌خوان یه بار دیگه تو رو ببینن،
دوباره تو رو ببینن، از نزدیک تو رو ببینن.

شبیه یه بچه ازش خواستم
یه فکری واسه غربت من کنه
۴۸ ساعت ازم وقت خواست
که تکلیف یک عمرو روشن کنه‌

بمانی

ما بعد از این‌که تو زندگی مبتلا به دوست داشتنِ کسی می‌شیم تازه می‌فهمیم چه مسائل کوچیکی که برای خودمون به راحتی ازشون می‌گذشتیم،
می‌تونن چقدر مهم باشن.
حواسمونو جمع می‌کنیم وقتی عزیزمون خوابه
پتو از روش کنار نره تا سرما بخوره، عینِ مامان باباها.
یا وقتی داره می‌ره سفر، همه‌ی وسائل ضروری‌شو بهش یادآوری می‌کنیم،
حواسمون هست داروهاش تموم نشه،
حواسمون هست تعداد سیگارهای روزانه‌ش زیاد نشه،
حواسمون هست که وقتی مریضه بهش آب بدیم و چون بینی‌ش کیپ شده و مجبوره با دهن نفس بکشه، تو خواب گلوش خشک نشه که سرفه‌ش بگیره.
حواسمون هست سیاهیِ زیرِ چشمش بیشتر نشه،
همیشه دنبالِ دکترِ خوب می‌گردیم برایِ معده‌دردش،
برای سرفه‌‌هاش، برای کمردردش.
حواسمون هست که ریزش موهاش زیاد نشه،
ساعت خوابش کم نشه،
غذا بخوره که سیستم ایمنی‌ش ضعیف نشه،
حواسمون هست به جای زخم روی دستش پماد بزنیم که زود خوب بشه،
حواسمون هست که صبح خواب نمونه،
که زمانِ بازیِ تیمِ فوتبالِ موردعلاقه‌ش یادش نره،
حواسمون هست
که هر ثانیه
جونمون از تنمون دربیاد
نفسمون بره
و بمیریم
اما اون آدم یه ثانیه مُکدر نشه.