🖊️#یادداشت_راهبردی

🔴 پاشینه آشیل ایران آینده ؛ اصلاح یارانه‌های انرژی

➖ امیر حسین رهبر، علیرضا نصراصفهانی، فاطمه سادات فراهانی

🔻در سال‌های اخیر یکی از چالش‌های اصلی اقتصاد ایران، توزیع ناعادلانه منابع و به ویژه یارانه‌های انرژی بوده است. از این رو اصلاح نظام یارانه انرژی در دستور کار حاکمیت قرار گرفته است به طوری که در ماده31 برنامه هفتم توسعه مقرر شده که‌ «دولت مجاز است در راستای عدالت در توزیع درآمد، مبارزه با قاچاق، بهینه‌سازی مصرف انرژی بر اساس آیین‌نامه اجرایی که به تصویب هیئت وزیران می‌رسد اقدامات لازم را برای بهره‌مندی مساوی ایرانیان ساکن در کشور بر اساس سرپرست خانوارها از یارانه حامل‌های انرژی با امکان مبادله سهمیه بین تمام ذی‌نفعان به عمل آورد». همچنین رئیس جمهور محترم جناب آقای دکتر پزشکیان درباره لزوم توزیع عادلانه یارانه‌ها اظهار کردند که «اگر می‌خواهیم عدالت پیاده شود باید روند تخصیص یارانه انرژی اصلاح شود». براین اساس، این ضرورت بیش از پیش مطرح می‌ شود که آیا اصلاح سیستم یارانه‌ای می‌تواند به عنوان کلید حل مشکلات اقتصادی ایران عمل کند؟

🔻با توجه به پیچیدگی‌های موجود در اقتصاد ایران این سوال نیازمند بررسی دقیق و همه جانبه است. از یک سو توزیع ناعادلانه یارانه‌ها باعث افزایش نابرابری، فساد و مصرف بی رویه و درنهایت مشکلات محیط زیست می‌شود. از سوی دیگر اصلاح سیستم یارانه‌ای بدون در نظر گرفتن پیامدهای اجتماعی و اقتصادی آن می‌تواند به بروز مشکلات جدیدی منجر شود.

🔻 کشور ایران سالانه مبلغ هنگفتی معادل بیش از 100 میلیارد دلار را صرف یارانه‌هایی می‌کند که نه تنها به بهبود وضعیت معیشتی عموم مردم کمکی نمی‌کند، بلکه عمدتاً به جیب ثروتمندان می‌رود! در سال 1402 دولت برای یارانه انرژی به تنهایی رقمی نجومی معادل 123.85 میلیارد دلار هزینه کرد. این مبلغ برابر با کل درآمد حاصل از صادرات کشور است. به عبارت دیگر تمام درآمدهای ارزی ایران که از فروش نفت و سایر محصولات به دست می‌آید، صرف حفظ قیمت‌های مصنوعی انرژی می‌شود.

🔻 از طرفی دلاری‌شدن اقتصاد و عملکرد بنگاه‌های بزرگ در حالی که ممکن است بر نوسانات کوتاه‌مدت ارز تأثیرگذار باشد، عامل اصلی تورم نیست. یکی از مهم‌ترین دلایل این بحران، سیستم یارانه‌ای ناکارآمد و خلق پول بی‌رویه توسط بانک‌ها است. این دو عامل همچون بمبی ساعتی اقتصاد کشور را تهدید می کنند. بر این اساس، اصلاح نظام یارانه‌ای، به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد کسری بودجه، می‌تواند گام مؤثری در کنترل تورم و کاهش فساد اقتصادی باشد.

🔻در این راستا، هدفمندسازی یارانه‌ها در سال ۱۳۸۸ به عنوان یک اقدام جسورانه برای اصلاح نظام یارانه‌ای کشور به صورت تدریجی و همراه با اقدامات حمایتی توسط دولت دهم آغاز شد.با پرداخت یارانه‌های نقدی به خانوارهای کم‌درآمد و افزایش تدریجی قیمت حامل‌های انرژی این طرح توانست به طور قابل توجهی نابرابری درآمدی را کاهش داده و وضعیت معیشتی دهک‌های پایین را بهبود بخشد. مطالعات نشان می‌دهد که ضریب جینی، که شاخصی برای اندازه‌گیری نابرابری است، پس از اجرای این طرح به کمترین میزان خود در چند دهه اخیر رسیده است.

🔻 با این حال متاسفانه در سال ۱۳۹۱ به دلیل برخی دلایل سیاسی و اقتصادی از جمله فرضیه نادرست درباره تاثیر تحریم‌ها بر اجرای این طرح و همچنین مخالفت برخی گروه‌های ذی‌نفع، روند هدفمندسازی متوقف شد. این تصمیم نه تنها به روند کاهش نابرابری آسیب رساند، بلکه باعث افزایش هزینه‌های دولت و کاهش کارایی اقتصادی شد.

🔻اصلاح نظام یارانه‌ای انرژی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر و البته نیازمند زمان است، افزایش ناگهانی قیمت بنزین در دولت یازدهم نشان داد که عدم برنامه‌ریزی دقیق و عجله در اجرای اصلاحات می‌تواند منجر به بروز بحران‌های اجتماعی شود. برای تحقق این هدف گام‌های اساسی همچون تعیین قیمت واقعی حامل‌های انرژی بر اساس هزینه تمام شده، هدفمندسازی یارانه‌ها به نفع اقشار آسیب‌پذیر، و توسعه انرژی‌های پاک ضروری است.

🔻تجربه اصلاح قیمت‌ها در جزیره کیش در سال ۱۴۰۰ به عنوان یک نمونه موفق، نشان داد که اجرای تدریجی و همراه با سازوکارهای حمایتی می‌تواند به کاهش مقاومت‌های اجتماعی و موفقیت‌آمیز بودن اصلاحات کمک کند. با الهام از این تجربه می‌توان سامانه‌ای طراحی کرد که سهم هر فرد از یارانه‌های آزاد شده در آن شارژ شود و امکان فروش آن به دولت یا سایر افراد فراهم شود.

🔻دولت چهاردهم با اراده جدی به اقداماتی در جهت اصلاح یارانه‌های انرژی دست زده ولی نیاز است این اقدام شتابزده انجام نشود و پیوستهای فرهنگی فرهنگی و اجتماعی، نظام جبران نقدی در سالهای اولیه اجرای طرح برای اقشار آسیب پذیر، و رعایت مدل فرآیندی مبتنی بر گامهای صحیح و متوالی و اصل تدریج گرایی و استمرار مورد توجه قرار گیرد.
یادداشت امروز روزنامه #صبح_نو
https://sobhe-no.ir/

🇮🇷 ۱۰ فرمان تصویر ایران آینده 🇮🇷

➖ صالح اسکندری، صابر اکبری خضری، احمد برومند کاخکی، حسن بیک محمدلو، شقایق حق جوی جوانمرد، محمد صادق شهبازی، مهکامه طاعتی، فاطمه سادات فراهانی، غلامرضا گودرزی، علیرضا نصراصفهانی

1⃣ تصویر ایران آینده، از جنس حس و هنر است. مهمترین دال و عنصر محوری تصویر آینده، هنر است. تصویر چیزی از جنس حس است و حس با قصه و هنر ایجاد می شود. در تصویر آینده هم باید حس تولید کرد، نه آنکه به دنبال آمار باشیم. تصویر ایران را هنرمندان خلق می‌کنند. تصویر در داستان، هنر، نقاشی، بازی، فیلم، موسیقی و در سینما ساخته می‌شود. تصویر ایران هر چقدر روایت‌پذیرتر باشد، به هدف خود بیشتر رسیده است.

2⃣ رویای ایران آینده، از جنس ناخودآگاه جمعی و تاریخی ما ایرانیان است. تصویر آینده ناشی از ناخودآگاه ما است که لایه‌های عمیق‌تر و زیرین شخصیت فرد و جامعه را نمایندگی می‌کند. بر این مبنا مهم‌ترین چیزی که تصویر ایران را شکل می‌دهد، تجربه‌های زیسته است.

3⃣ تصویر ایران آینده، با تخیل‌پردازی ، رویاپردازی، فانتزی‌ها و آرزوها معنا می شود و از توهم دور است. تصویر آینده پیشی گرفتن از واقعیت است و نه غیرواقعی شدن. براین اساس تصویر ایران آینده را نوابغ، ذهن‌های خلاق و استعدادهای درخشان می‌سازند.

4⃣ برای خلق تصویر ایران آینده، نیاز به اقلیت فعال خلاق است. تصویرپردازان، کسانی هستند که تصویر و رویای آینده را ولو به نفع شخصی، خلق می‌کند. آنها ماموریت خود را تغییر در سطح جهانی می دانند و به فراتر از زمان خود می اندیشند، اقلیت خلاق فعال یک تنه به اندازه هزاران نفر، جامعه را به جلو می کشند.

5⃣ تصویر ایران آینده، ماموریت محور است. در تصویر ایران نباید به دنبال همه چیز و در همه زمینه‌ها برتر شدن باشیم. بلکه باید بر روی چند اولویت کلیدی تمرکز کرده و اهدافی را تعیین کرد که با توجه به منابع و ظرفیت‌ها قابل دستیابی باشند. براین اساس تصویر ایران، مبتنی بر ‌ایده‌های پیشران،‌ پنجره‌های فرصت و موقعیت های استثنایی آینده، و قابلیت‌های بالقوه ایران است.

6⃣ تصویر ایران آینده، مبتنی بر هم آفرینی و مشارکت‌جویی ساخته می شود. قهرمان تصویر آینده، باید مردم باشند. اثرانگشت همه مردم باید در تصویر ایران دیده شود. تصویر آینده از بطن یک جامعه می‌جوشد و تصویری که مردم همراه آن نباشند کاربردی ندارد. تصویر ایران آینده از اراده جمعی آحاد جامعه ایران می گذرد. براین اساس، تصویر ایران آینده نه فقط نخبگانی بلکه باید بتواند در هر دو جهت بالا به پایین و پایین به بالا جریان پیدا کند و حتی‌الامکان، زیست‌بوم‌ها، طیف‌های مختلف، سازمان‌ها و نهادهای متنوعی را درگیر کند.

7⃣ تصویر ایران آینده در حماسه‌آفرینی ساخته می‌شود. تصویر ایران در میدان خطر و در دل ریسک‌های بزرگ ساخته می شود. تصویر ایران آینده، در کنش‌های تحولی و نه در جریان روزمره خلق می‌شود.

8⃣ تصویر ایران آینده بیش از تعریف یک مقصد، یک فرآیند است. نوعی ادبیات حرکت است. تصویر آینده یک چگونگی و حرکت است. برای تصویرپردازی، باید در راه آینده قدم گذاشت و با آن همدم و همراه شد. براین اساس تصویر ایران آینده، یک فرآیند پویا و مستمر است که نیازمند بازنگری و به‌روزرسانی مداوم است.

9⃣ تصویر ایران آینده باید مردم را به شوق ، وجد، و پویایی ‌آورد. تصویر آینده باید بتواند با ایجاد یک روایت جذاب و امیدبخش، انرژی لازم برای تحقق اهداف در جامعه ایجاد کند. تصویر آینده باید از سازوکارهای انگیزه بخش برخوردار باشد.

🔟 تصویر ایران آینده، مبتنی بر تلاقی جغرافیا و تاریخ ملت ایران و ارزشهای انقلاب اسلامی ایران ساخته می‌شود. تصویر آینده، منحصر به ژنتیک، هویت و دی اِن اِی سرزمین ایران شکل می‌گیرد؛ مبتنی بر روایت و صورت‌بندی ایده و روایت تاریخی - اجتماعی ایران. چشم انداز ایران آینده، از فهم مختصات ویژه و صورت بندی تاریخی- اجتماعی و فرهنگ می‌گذرد.

فرصت احیاء سیاست
چگونه باید به استقبال نسل جدید نیروهای سیاسی رفت؟

علیرضا نصر اصفهانی/ عضو هیات علمی مرکز پژوهش های مجلس

🔻 احیاء سیاست از مسیر «خلق امکان های نو» برای ایران آینده می گذرد؛ از "درک کلان روایت تاریخی ایران" ، "آسیب شناسی موقعیت اکنون" و "کشف تصاویر آینده ایران". برای شکل گیری طرح سیاست، لازم است درباره گذشته، حال و آینده آن گفت و گو و حول آن به اجماع رسید و البته باید به آینده های بدیل و نامطلوب ولی محتمل هم فکر کرد. یکی از عوامل کلیدی شکل دهنده آینده سیاست در ایران، برهمکنش نیروهای سیاسی انقلاب است.

🔻انقلاب اسلامی در آستانه یک «چرخش نسلی» در فضای حکمرانی قرار دارد. از سویی نسل اول در حال کناره گیری هستند، از سوی دیگر، نسل سوم، فعالانه، تهاجمی و پر هیاهو وارد میدان شده اند. نسل سومی ها خود را مخاطب گام دوم و منویات رهبری می دانند و به نسل اول انقلاب نگاه انتقادی دارند. نسل اول با حدود نیم قرن تجربه، فراز و فرودهای متعدد مانند انقلاب، جنگ و سازندگی را زیست کرده اند و نسل سوم را فاقد تجربیات جدی برای مسئولیت‌های مهم در کشور می دانند.

🔻با این وجود بزرگان انقلاب، در شبکه سازی، تربیت، رشد، و توانمندسازی نیروهای جدید، غفلت ورزیده‌اند و در نتیجه نسل سوم، کمتر با فرایندهای حکمرانی آشنایی دارند و فهم نظری و آکادمیک آنها بر تجربه میدانی و مدیریتی آنان غلبه دارد و این امر یکی از پاشنه آشیل‌های این نسل است، چرا که پیچیدگی های بوروکراسی و ساز و کارهای اعمالِ اراده از درون یک سازمان بزرگ را نمی شناسند و در نتیجه ساختارهای بوروکراتیک اراده آنان را هضم خواهد کرد.

🔻از طرفی دیگر نسل سوم انقلاب، هنوز «فناوری همدلی، هم افزایی و همکاری با یکدیگر» را نیاموخته اند. تاکنون انرژی عظیم این نسل صرف تقابل های درون نسلی و بین نسلی شده است. نسل سوم به مرور با ورود در سازمان‌های دولتی و حاکمیتی، بوروکرات، محافظه کار، حقوق بگیر، از نظر اقتصادی ضعیف، تک بعدی و اهل خط کشی های سیاسی شده اند و در نتیجه نتوانسته اند ائتلاف های سیاسی قدرتمندی برای حل مسئله تشکیل دهند یا حتی بتوانند جمع پایداری برای همکاری و انجام ماموریتها و عملیات های مشترک شکل دهند.

🔻اما فرصت‌های قهری بیرون و مسائل انباشت شده درون، اضطراری را برای شکل گیری «جبهه و جریانی از جوانان نخبه [در حل مسئله]، دغدغه مند و مسیولیت پذیر» ایجاد کرده اما لازم است در این چرخش نسلی، نسل اول در جایگاه حکیمانِ خردمند ایفای نقش کنند و نسل جدید انقلاب در کنار بزرگان به مرور وارد فضای میدانی پرچالش سیاست شوند.

🔻یک راهکار آن است که یک «چهره شاخص اجتماعی خردمند و با قدرت رتوریک»، شبکه‌ای [حزبی] از نیروهای سیاسی جدید را ذیل خود توسعه دهد و این شبکه باید بتواند پس از زمانی به دغدغه‌ها و ایده‌های مشترک برای حل مسائل کشور برسد و پس از آن وارد جریان قدرت شود. چنین فرد یا افرادی، لازم است با شبکه‌ی فراگیری از نیروهای جوان مستعد در حل مسئله در طول سال‌های متمادی تعامل داشته و به یک حکمت سیاستگذاری و نگرش ترکیبی در سیاست ورزی در ایران رسیده باشد. اینگونه افراد را «معماران یا سرطراحان پیشرفت ایران» می‌توان نامید.

🔻در طی این سالها، بعضی از رهبران [بالقوه] اجتماعی، شبکه ای از نسل جدید انقلاب را برای حل مسائل کشور خلق و حمایت کرده‌اند، اما تاکنون «قدرت سیاسی-اجتماعی» که بتواند ارتقای این رهبران را ضرورت ببخشد، غایب بوده است. براین اساس لازم است جریانهای قدرت (نهادهای حاکمیتی، مراجع، و ...) از آنها حمایت کنند، همچنین آنها با کانونهای قدرت در ایران ارتباط جدی داشته باشند. در غیر این صورت، نمی‌توانند وارد فضای اصلی سیاست شوند.

@sobhe_no

? راهبرد موفقیت ملی و پویایی قدرت‌های بزرگ

? بر اساس گزارش موسسه رند، 2024

? نکات کلیدی گزارش:

1⃣ هفت ویژگی اساسی برای موفقیت ملی و بازسازی پیش نگرانه (Anticipatory Renewal)

? موسسه رند هفت خصیصه کلیدی را برای برتری ملی شناسایی کرده است. این ویژگی‌ها شامل عوامل زیر است:

?بلندهمتی و عزم ملی: موفقیت کشورهای پیشرو اغلب ناشی از یک حس مشترک از ماموریت و اراده برای برتری جهانی بوده است. برای مثال، بریتانیا در دوران ویکتوریا با نوآوری صنعتی و دیپلماسی جهانی به قدرتی بی‌بدیل تبدیل شد.

?انسجام اجتماعی و هویت ملی متحد: ملت‌هایی که توانسته‌اند هویت ملی یکپارچه‌ای ایجاد کنند، در برابر بحران‌ها مقاوم‌تر بوده‌اند. آمریکا پس از جنگ داخلی نمونه‌ای از این انسجام ملی است که پایه‌های رشد آن را در قرن 20 تقویت کرد.

?فرصت‌های برابر: فراهم کردن بستر مناسب برای شکوفایی استعدادها، مانند اصلاحات آموزشی ژاپن در دوران میجی، موجب افزایش رقابت‌پذیری اقتصادی و اجتماعی شده است.

?دولت فعال و آینده‌نگر: دولتی که در پیش‌بینی چالش‌ها و اجرای اصلاحات پیشگام باشد، می‌تواند پویایی اقتصادی و سیاسی ملت را حفظ کند. این ویژگی در آمریکا طی انقلاب صنعتی به‌خوبی مشهود است.

?نهادهای قوی و مکمل: نهادهای عمومی و خصوصی باید مکمل یکدیگر باشند تا شکاف‌های مدیریتی و اجرایی پوشش داده شود. این همگرایی در موفقیت بریتانیا در قرن 19 نمایان است.

?علاقه به یادگیری و تطبیق‌پذیری: جوامعی که پذیرای نوآوری و تغییرات فناوری هستند، مسیر توسعه خود را تسریع می‌کنند.

?تنوع و رقابت: ایجاد رقابت سالم و تنوع تخصص‌ها نه‌تنها بهره‌وری را افزایش می‌دهد، بلکه جوامع را در برابر تغییرات مقاوم می‌کند.

2⃣ تحلیل تطبیقی قدرت‌های بزرگ تاریخی

? گزارش، با بررسی 12 قدرت تاریخی (مانند امپراتوری‌های روم، عثمانی، چین، بریتانیا و آمریکا)، روندهای مشترک در افول و بازسازی را شناسایی کرده است.

?بریتانیا در دوران ویکتوریا: اصلاحات گسترده در زیرساخت‌ها، آموزش و بهداشت عمومی، به این کشور کمک کرد تا پیشتاز انقلاب صنعتی شود و هژمونی جهانی خود را گسترش دهد.

?آمریکا در قرن 19: عبور از شکاف‌های اجتماعی و طبقاتی، همراه با سرمایه‌گذاری‌های گسترده در نوآوری و صنعت، باعث شد این کشور به قطب اقتصادی و سیاسی قرن 20 تبدیل شود.

?عثمانی: ناتوانی در اصلاح ساختارهای بوروکراتیک و ضعف نهادی موجب زوال تدریجی این امپراتوری شد.

3⃣ عوامل افول و بازسازی پیش نگرانه

? گزارش تأکید دارد که عوامل زیر موجب افول قدرت‌های بزرگ شده‌اند:

?بوروکراسی ناکارآمد و فساد دولتی: این عوامل باعث کاهش اعتماد عمومی و اختلال در عملکرد دولت می‌شود.

?نابرابری اقتصادی: افزایش شکاف طبقاتی توان بسیج نیروی انسانی را محدود کرده و مشروعیت نظام حاکم را زیر سؤال می‌برد.

?فقدان نوآوری و تطبیق‌پذیری: در دنیای مدرن، کشورهایی که نتوانند خود را با فناوری و تغییرات اقتصادی وفق دهند، از رقبا عقب می‌مانند.

? در مقابل، بازسازی پیش نگرانه شامل اقداماتی است که از افول جلوگیری کرده و مسیر بازسازی را تسهیل می‌کند.

?بریتانیا: از طریق اصلاحات زیرساختی و تمرکز بر آموزش عمومی، توانست جایگاه خود را به‌عنوان قدرت جهانی حفظ کند.

?آمریکا: به‌واسطه ارتقای سیستم حکمرانی و ایجاد فرصت‌های برابر، در مسیر رشد پایدار قرار گرفت.

4⃣ چشم‌انداز و راهبردهای عملی

? گزارش موسسه رند پیشنهاد می‌کند که موفقیت ملی زمانی تضمین می‌شود که این هفت ویژگی به صورت هم‌زمان و در تعادل توسعه یابند.

?اصلاح ساختارهای نهادی: بهبود بوروکراسی و مبارزه با فساد برای افزایش کارآمدی.

?سرمایه‌گذاری در آموزش و فناوری: تقویت ظرفیت‌های علمی و فناورانه برای رقابت در سطح جهانی.

?ایجاد انسجام اجتماعی: کاهش شکاف‌های اجتماعی از طریق سیاست‌های عادلانه و فراگیر.

#دیدگاه : این گزارش با ترکیب تحلیل‌های تاریخی و الگوهای عملی، نشان می‌دهد که بازسازی پیشنگرانه و اصلاحات چندجانبه می‌تواند از افول ملت‌ها جلوگیری کرده و مسیر توسعه پایدار را تضمین کند. از دیدگاه سیاست‌گذاری، این یافته‌ها می‌توانند برای کشورهایی همچون ایران الهام‌بخش باشند. حفظ پویایی ملی در دنیای رقابتی امروز نیازمند تعامل مؤثر بین نهادهای حکومتی، خصوصی و جامعه مدنی است.

? برای مطالعه نسخه کامل گزارش به این [آدرس] مراجعه کنید.

مقدمه ای بر تصویر ایران تاب آور

?? مقدمه ای بر تصویر ایران تاب آور

➖ علیرضا نصر اصفهانی، فهیمه لسان طوسی، حیدر نجفی رستاقی، احمد برومند کاخکی

?تقویت حکمرانی پیش شرط اساسی تحول ملی و سازوکارهای حل مسائل کشور است؛ در گزارش «منشور هم آفرینی تصویر ایران آینده» همین نکته، مبنا قرار گرفته و سپس چندین تصویر از ایران آینده، ارائه شده که یکی از آنها «ایران تاب آور» است.

?طرح ایران آینده به دلیل شرایط سیاسی، جغرافیایی، اقتصادی و فرهنگی-اجتماعی باید تاب آوری، پابرجایی و استحکام لازم را داشته باشد و در برابر رویدادهای بنیاد برافکن، اتفاقات غیرقابل پیش بینی و فشار دشمنان از مقاومت لازم برخوردار باشد.

?در این گزارش پس از مرور مفاهیم تاب آوری و تاب آوری ملی، انواع تاب آوری در بخش ها و سطوح مختلف کشور ازجمله اقتصاد، زیر ساخت، جامعه و همچنین ویژگی های یک حکمرانی تاب آور، به تجربیات کشورها در حوزه تاب آوری پرداخته شده است.

? در انتها با توجه به وضعیت ایران در شاخص های متعدد تاب آوری، تصویر کلانی از وضعیت فعلی و تصویر آینده ایران تاب آور ترسیم و راهبردهایی متناسب برای تحقق تصویر ایران پابرجا در عرصه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ارائه شده است.

لینک دسترسی به گزارش:
https://rc.majlis.ir/fa/report/show/1819119

? راهبرد آینده ایالات متحده در برابر ایران
رویکردی چندجانبه و بازدارنده برای مدیریت تهدیدهای ایران در خاورمیانه

? بر اساس گزارش شورای آتلانتیک، 2024

? نکات کلیدی این راهبرد:

1⃣ تثبیت ساختارهای نظامی یکپارچه و چندلایه به‌عنوان محور بازدارندگی

?راهبرد اول به‌منظور ایجاد موازنه در برابر تهدیدات ایران و محور مقاومت، بر یکپارچه‌سازی سامانه‌های دفاعی کشورهای شورای همکاری خلیج فارس با مشارکت استراتژیک مصر، اردن، و در مراحل بعد، اسرائیل تاکید دارد. این همگرایی دفاعی مبتنی بر سامانه دفاع موشکی و هوایی یکپارچه (IAMD) که شامل رادارها و سامانه‌های رهگیری موشکی چندسطحی است، به‌عنوان قلب تپنده‌ی بازدارندگی منطقه‌ای ایفای نقش می‌کند. همگرایی دفاعی مذکور با بهره‌گیری از ظرفیت‌های راهبردی متنوع، به ایجاد «پلتفرم واکنش سریع» در مقابل تهدیدات مستقیم موشکی و پهپادی ایران و نیابتی‌هایش (محور مقاومت) منجر می‌شود. از این رو، شبکه دفاعی فوق قادر است بدون نیاز به حضور فیزیکی نیروهای ایالات متحده، واکنش‌های فوری و یکپارچه منطقه‌ای را فراهم آورد و ساختار بازدارندگی را تقویت کند.

2⃣ ایجاد دیوارهای امنیتی و اقتصادی به منظور تضعیف شبکه‌های نیابتی و نفوذ منطقه‌ای ایران

? راهبرد دوم بر تقویت تحریم‌های اقتصادی و محدودسازی دسترسی ایران به منابع مالی مورد استفاده برای حمایت از گروه‌های نیابتی‌اش تاکید دارد. با شناسایی و تحریم زیرساخت‌های تأمین مالی و لجستیکی که در تأمین مالی گروه‌هایی نظیر حزب‌الله، حوثی‌ها، حماس و شبه‌نظامیان عراقی ایفای نقش می‌کنند، آمریکا به دنبال «قطع شریان‌های استراتژیک ایران» است. همچنین، افشای اطلاعات دقیق درخصوص نحوه‌ی تأمین مالی و لجستیکی ایران برای این گروه‌ها، می‌تواند ساختارهای حمایت داخلی از این شبکه‌ها را تضعیف کرده و در سطح منطقه‌ای، چالش‌های جدیدی را برای تهران به وجود آورد. این اقدامات موجب ایجاد «ایزوله‌سازی استراتژیک» ایران و محاصره تدریجی آن در منطقه می‌شود.

3⃣ بازدارندگی چندوجهی و هم‌زمان در قبال تهدیدات هسته‌ای (بمب اتمی) و تکثیر تسلیحات پیشرفته

? راهبرد سوم مقابله با برنامه هسته‌ای ایران مبتنی بر اعمال ترکیبی از فشارهای اقتصادی، سیاسی و تهدیدات نظامی معتبر است. این راهبرد، علاوه بر تحریم‌های اقتصادی، بر تقویت تهدید به اقدام نظامی از طریق مانورهای مشترک سالانه با اسرائیل و توسعه فناوری‌های جدید نظامی تاکید دارد. همچنین، این راهبرد خواهان افزایش تعاملات دیپلماتیک چندجانبه و ایجاد اجماع جهانی برای اعمال فشار بر ایران جهت محدودسازی برنامه هسته‌ای است. همزمان، با تأکید بر گسترش سامانه‌های دفاعی پیشرفته در کشورهای همسایه ایران، آمریکا قصد دارد ظرفیت‌های نفوذ هسته‌ای و موشکی تهران را به حداقل ممکن تقلیل دهد و آن را از لحاظ تسلیحاتی در وضعیت شکننده قرار دهد.

4⃣ استفاده از قدرت نرم و ایجاد گسل‌های اجتماعی و مشروعیتی در درون ایران

? در این بخش از راهبرد چهارم، با بهره‌گیری از ابزارهای قدرت نرم، آمریکا بر افزایش دسترسی مردم ایران به منابع مستقل اطلاعاتی، ابزارهای ارتباطی ناامن و افزایش آگاهی اجتماعی در راستای اهداف خودش متمرکز شده است. این راهبرد با تقویت برنامه‌های اطلاعاتی و آگاهی‌بخشی از جمله انتشار محتوای آموزشی درباره فساد و نقض حقوق بشر در ساختار حکومتی ایران، به دنبال کاهش مشروعیت داخلی جمهوری اسلامی است. هدف نهایی، ایجاد «چالش‌های اجتماعی و مشروعیتی» در درون ایران و تضعیف قدرت نرم رژیم در مواجهه با چالش‌های داخلی است که ساختارهای حمایتی آن را از درون تضعیف کند تا حکومت سقوط کند.

5⃣ تضمین انسجام دوحزبی و حفظ پایداری در سیاست‌گذاری آمریکا نسبت به ایران

? برای تضمین اثربخشی و پایایی این راهبرد پنجم، نیاز به انسجام دوحزبی پایدار در سیاست‌گذاری‌های آمریکا وجود دارد. این انسجام، که بر پایه منافع کلان ایالات متحده و بدون وابستگی به تغییرات سیاسی داخلی بنا شده، به‌عنوان یک اصل راهبردی، از نوسانات سیاست خارجی آمریکا در برخورد با ایران جلوگیری کرده و به پایداری ساختارهای بازدارنده می‌افزاید.

#دیدگاه : راهبرد پیشنهادی شورای آتلانتیک با هدف به‌کارگیری مجموعه‌ای از اقدامات پیچیده، دقیق و ذوابعاد برای تقلیل نفوذ منطقه‌ای ایران، حفظ ثبات استراتژیک خاورمیانه و مدیریت چالش‌های ژئوپلیتیکی جمهوری اسلامی در ابعاد متنوع و به صورت سیستماتیک طراحی شده است. این راهبرد، با ادغام مؤلفه‌های قدرت سخت و نرم در بستر سیاست‌گذاری‌های چندجانبه و همچنین ایجاد سازوکارهای بازدارنده قوی، طراحی شده است

? برای مطالعه نسخه کامل گزارش به این [آدرس] مراجعه کنید.