-کاش دوستام بدونن اونقدری که فکر میکنن دورم شلوغ نیست*

و افکار شوم انسانیت را پس زد...

آن شب‌ گریه نکرد اما؛
فردا وقتی لباسش به دستگیره در گیر کرد‌ گریه کرد،
وقتی به اتوبوس نرسید گریه کرد،
وقتی پایش خورد به مبل گریه کرد،
وقتی غذای مورد علاقه اش را درست نکردند گریه کرد.

کالبد‌ بدون‌ حس‌، مثل‌ اسمون‌ بدون‌ ستارست.

احتمالا تو زندگی قبلیم امام زاده‌ای چیزی بودم، وگرنه دلیلی نداره آدما فقط وقتی به مشکل میخورن میان سراغم.

‌قصد داشت گریه نکند اما جنازه‌اش در رودخانه‌ی اتاقش پیدا شد.