پیرزن می‌گفت:او؟ او که افتاد تر از من است
درد تنهایی او را پیر کرد...

دوش،آن رشته هاي ياس،كه بود
خفته بر سينۀ دل انگيزت؛
راست گفتي كه آرزوي منست
كه چنان گشته گردن آويزت.

با چه لبخندهاي نازآلود،
با چه شيرين نگاه شورانگيز،
بازكردي ز گردن و ،دادي
به من آن ياسهاي عطرآميز!

بوسه دادم بسي به ياد تواش:
دلم از دست رفت و مست شدم.
آن چنانش به شوق بوييدم
كه به بوي خوشش زدست شدم.

دوش،تا وقت بامداد،مرا
گل تو در كنار بالين بود.
در برمن بخفت و عطر افشاند،
بسترم،تا به صبح،مشكين بود.

به شگفت آمدم كه:اين همه بوي
ز گلي اين چنين،عجب باشد!
حيرتم زد كه:راز اين گل چيست؟
كه چنين از آن طرب باشم!...

آه،دانستم،-اي شكوفۀ ناز!
راز اين بوي مستي آميزت:
كاندر آن رشته،بود پيچيده
تاري از گيسوي دلاويزت!..

ه‍.ا. سایه

زندگی باتلاقی است که در ان گیر کرده ای و هرچه دست پا میزنی سریعتر در ان فرو میروی
و امید واهی تو را وادار میکند بی حرکت بمانی تا در ان غرق نشوی
و اینگونه مرگ را دردناکتر احساس میکنی

این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام
این بار من یک بارگی از عافیت ببریده‌ام

دل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌ام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده‌ام

ای مردمان ای مردمان از من نیاید مردمی
دیوانه هم نندیشد آن کاندر دل اندیشیده‌ام

هشتم مهر ماه روز بزرگداشت حضرت مولانا ?‍↔️

زاد روز خسرو آواز

یه کتاب خوب معرفی کنید
لطفاً ⁦♡♡

جهان دیوانه ای بی‌درد سر میخواست
من بود..

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود:(⁦

«سعدی»

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بار تن نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم

«خیام?‍↔️»