باشد قبول! کل جهان خوب، ما بدیم :)

امشب بهم ثابت شد از اونجایی که کنترلی روی افکارم ندارم توانایی صحبت کردن رو هم ندارم و اگه شروع کنم به حرف زدن اینقد پرت و پلا میگم که مشخص میشه اصلا اینجا نیستم و توی ذهنم چه خبره و مجبورم ساعت ها سکوت کنم و فقط به چیزای مختلف فکر کنم
عه فکر کنم بازم دارم حرف میزنم و پرت و پلا...

حال بچه ای رو دارم که تمام خمیر بازیاشو باهم قاطی کرده و الان فقط یه تاپاله طوسی داره...

فدای سرت اگر آنچه میخواستی نشد.
اگر چرخ دنیا با چرخ تو نمیچرخد.
تو چایت را بنوش.
روی ایوان خانه مادربزرگت بنشین و با او گپ بزن.
میتوانی غرور را کنار بگذاری و عشق زندگیت را به یک شام دونفره دعوت کنی.
برای پرنده ها دانه بریزی و بعد، از دیدن نوک زدن آنها به دانه های گندم لذت ببری.
میشود دقایقی را برای مادرت کنار بگذاری و چند لحظه را در آغوش او سپری کنی میبینی که چقدر آرامش بخش است.
میشود از زندگی لذت برد.
میشود از ثانیه ها نهایت استفاده را کرد.
مگر چقدر عمر میکنیم که بخواهیم آن را هم صرف سروکله زدن با این و آن بکنیم و از شکل راه رفتن همراهمان تا آبی بودن رنگ آسمانو گردی زمین ایراد بگیریم... چه خوب میشد اگر میتوانستیم به زمین و زمان گیر ندهیم و سخت نگیریم.
خوب میشد اگر زندگی میکردیم نه فقط نفس میکشیدیم!

یه دیالوگی بود که میگفت:
خداحافظی هم یه نوع عشقه!
همیشه که نباید پیش طرف بمونی و دستاشو بگیری
گاهی شرایط ایجاد میکنه که بگذری،
یوقتایی باید برخلاف درونت عمل کنی و بنظرم این ارزشش خیلی بیشتر از بودن کنارشه،
در ضمن مطمئن باش
اون اگه واقعاً مال تو باشه بهت برمیگرده!

❤️‍?

ما میتونیم خیلی چیزها به آدمهای اطرافمون هدیه کنیم
مثل عشق، لذت و محبت...!
اما لیاقت داشتن اینها رو ما نمیتونیم بهشون بدیم!

? ;