سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو
ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت
صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل
شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

هل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
ره روی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست
عالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم
کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق
کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

«در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست؛ ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی!»

•کل کار حاوی چه پیامی‌ست؟
ببینید... کلمه پیام داوری است و کار هنر هم داوری نیست. کار هنر توجه، احساس و درک‌کردن است و انتقال صمیمانه‌ی این توجه و احساس و درک به مخاطبش.

•هنر با نظم سازگار است یا با بی‌نظمی؟
با بی‌نظمی.

•در کارتان آدم منظمی هستید؟
تا حس در لحظه چه حکم کند.

•نظرتان درباره‌ی زندگی؟
زندگی مجموعه‌ی مکرری است پُر از امید و تخم‌مرغ و سوسک و فلسفه و عشق.

•بهترین ساعات کار هنری؟
یازده تا دو نیمه‌شب.

•دلتان می‌خواهد روی سنگ قبرتان چه چیزی را بنویسند؟
بنویسند: «ما چیستیم جز مولکول‌های فعال ذهن زمین که خاطرات کهکشان‌ها را مغشوش می‌کنیم.»

— جهان زیرسیگاری من است، مجموعه‌مصاحبه‌های حسین پناهی؛ گردآورده‌شده توسط آنا پناهی

— Swear to
February 1st!

بارون خوبی بود. همه‌چی رو گرفت و صاف برد به عمق واسه ریشه‌ها. بقیه به خودشونم نمی‌تونن برسن؛ نمی‌شه چیزی رو زورکی رشد بدی. نمی‌تونی دخالت کنی. همه‌شون پنهانن. هیچ‌کدومشونو نمی‌بینی. فقط باید صبر کنی که خودشون از زمین بزنن بیرون. جوونه‌های لاغر کوچولو. جوونه‌های کوچولوی سفید. همه‌شون پُرزدار و شکننده‌ن و قوی. انقدر قوی که زمینو بشکافن. معجزه‌س دوگی! من تو تموم زندگیم محصول این‌شکلی ندیده بودم. شاید مال خورشیده. آره، همین‌جوره. ممکنه مال خورشید باشه.

— کودک مدفون، شپارد؛ برگردان آهو خردمند

🤍🤍🤍

‎ عشق رو چی تعریف می‌کنی؟

‎
عشق رو چی تعریف می‌کنی؟