انگار همیشه چیزی در درونم گم‌ شده‌ و نیست. همیشه بخشی از وجودم دلتنگه؛ دلتنگِ مکان‌ها، آدم‌ها و یا احساساتی که شاید حتی هیچ‌وقت ملاقاتشون نکردم.

از گوشام داره خون میاد از چشمام اکلیل

هیچ‌کس قرار نیست
از سوی ستاره‌ها بیاید و تاریکی ات را
به روشنایی تبدیل کند

برای جدی فوبیای اینکه مزاحم بقیه باشم رو‌ دارم برای همین ممکنه یهو از زندگیشون به کل ناپدید بشم

★

ببین اصل من یه فاحشه باکرس که وایساده تو روت...

رندوم ترین کار منو سارا تو باشگاه: