به دنیا آمدم تا بوسیده شوم، پوسیده شدم.

تازه فهمیدم که در مورد بزرگسالی یه چیزی رو دوست دارم و اون عادت کردنه. حالا دیگه از خیلی چیزها نمی‌ترسم، چون می‌دونم که بالاخره عادت می‌کنم. بله این مسئله می‌تونه خیلی ترسناک هم باشه، اما برای بقا لازمه.

کاش ازش نمی‌ترسیدم و بغلش میکردم.🫠

بدرود پاییزِ عزیز،
سال بعد با چمدانی از آزادی و چای‌های گرم بیا.

در فراغ کسی نیستم جز خلوت خویش
از من تا خلوت من فاصله‌هاست..

در پاسخ این پیام نوشت: خداروشکر مامان‌جان. خیلی خوشحالم که حالت بهتره. درک می‌کنم و خیلی خوبه... خیلی خوشحالم که صدات آرامه.

کاش مثلا میشد امسال و رد کنم بره جلو واقعا دیگه نمیدونمش.

من کوچک مادرم یعنی ؟ :)