شب ها آدما غمگین ترند.

واقعا یه سری آدما انقدر ناخودآگاه قابل اعتمادند که هربار ناامیدت میکنند، اما تو باز بهشون اعتماد میکنی. مثلا مامانم هر بار به خاله‌هام همه چیو میگه و من فرداش باز اعتماد میکنم بهش و همه چیو بهش میگم.

به اسرائیل بگید صلوات بفرسته کوتاه بیاد. یعنی چی ما هم حمله می‌کنیم؟ لذتی که در بخشش وجود داره در انتقام نیست.

?

یک ماه رست احتیاج دارم که توش زندگیو بغل کنم و باهاش آشتی بشم. شاید همه چیز درست شد.

مثلا منو بکش بگو واسه خودت تو رو کشتم.