حالا اینکه اولین روز کاری رو ناهار نخورم به جایی برنمیخوره که

اونقدری خستم که میتونم همین الان وسیله هامو بریزم تو کوله ام ، سیم‌کارتمو بشکونم، تموم پولمو بدم برای بلیت به دورترین شهر ممکن و برم و زندگی جدید شروع کنم و اونقدر درگیر روزمره جدیدم بشم که حتی خود الانمو یادم بره!

یحتمل اگه میتونستم حین آشپزی با اهنگام بخونم و رفتارای زیر ده سال از خودم نشون بدم یکم حالم بهتر میشد

یعنی اینطوریه که هر لحظه ممکنه دچار سانحه سوختگی هشتاد درصد شی

اجازه بدین اعتراف کنم که سرخ کردن مرغ با خنثی سازی مین برابری می‌کنه

باز خداروشکر حداقل فهمیدم اسم این حالتایی که یهو دچار میشم اورتینکه وگرنه که همیشه خودمو مهمون الفاظ مختلف میکردم

I don't wanna cry
When it comes the night :)