من هیچوقت دخترِ لوس بابام نبودم، هیچوقت قبل خواب منتظر بوس مامانم نبودم، همیشه خودم بودم و خودم، هروقت که درد داشتم، تنهایی گشتم دنبال درمانش، هربار که زخمی شدم، تنهایی بستمش، حتی اگه دوایی پیدا نمیکردم براش، بازم تنهایی منتظر می موندم تا زمان بگذره و خودش ترمیم بشه. ولی می‌دونی، یه سری زخما منتظرن، منتظرن که با یه اتفاق کوچیک دوباره سر باز کنن، تا دوباره مثل روز اول زهرشونو بریزن تو جونت، نمی‌دونی چقدر دلم می خواست هر اتفاقی که می افتاد بپرم بغل بابام و اشک بریزم، دلم می‌خواست شبا قبل خواب وقتی مامانم میومد ببوستم، اشک رو گونه ام رو حس می‌کرد و تا صبح کنارم می‌خوابید که احساس تنهایی نکنم، اینجوری شاید زخما به خودشون اجازه نمی‌دادن هر بار با کوچیک ترین چیزا سر باز کنن...
@linkadeh78

وقتی از همه خسته شدم
وقتی کسی نمیتونه تحملم کنه
وقتی اهنگم دیگه ارومم نمیکنه
وقتی خسته کننده شدم
وقتی همه از کنارم رفتن
وقتی تو تنهایی بهم بیشتر خوش میگذره
وقتی دوست دارم از همه دور باشم
وقتی دیگه نمیتونم فشار زندگی رو تحمل کنم
وقتی همه چی دست به دست هم داده تا این «وقتی» ها رو ردیف کنم
نیاز دارم که کنارم باشی و بهم بگی من کنارتم گور بابای همه چیز
نیاز دارم بغلم کنی منم تو بغلت گریه کنم
نیاز دارم یکی این همه فکرو خیالو از تو سرم بکشه بیرون نیاز دارم خالی شم از این فکرا
بودنتو نیاز دارم هیچوقت تنهام نذار...
@linkadeh78

@linkadeh78

کاش میشد بعضی وقتا هم خودمونو از دید آدمایی که دوسشون داریم ببینیم اونوقت خیلی از حرفا و کارهایی که تو رابطمون فکر میکردیم درسته و انجام دادیم رو درک میکنیم اینکه گاهی اون بی دلیل ناراحت شدن های طرفمون اونقدر ها هم بی دلیل نبوده و یه موقع هایی این ماییم که بدون اینکه متوجه باشیم اشتباه میکنیم و متوجه رابطه دونفرَمون نیستیم و خودخواه عمل میکنیم.چقدر خوب میشد اگر از دید طرف مقابلمون به ارتباطامون نگاه میکردیم تا شاید درک کردنمون نسبت به هم بهتر بشه و انقدر راحت همو از دست ندیم و احساسی که بینمون به وجود میاد رو با ساده رد شدن ازش بی ارزشش نکنیم...
@linkadeh78

کتاب تهوع، ژان پل سارتر.
اگه حس میکنی افسردگی داری، از این زندگی و آدما بدت میاد، حالت هیچوقت خوب نیست و نباید تورو به دنیا میاوردن. این کتابو خیلی خوب درک میکنی.
@linkadeh78

محلی...

زمانی که بقیه از‌ کم حرف بودنم شاکین تو داری از پر حرف بودنم می نالی، دقیقا موقعی که دوستا و دوروبریام ازم‌ می خوان باهاشون برم بیرون و من نمی رم تو داری پشت تلفن ازم می شنوی که “کی بیام پیشت؟”٫ زمانی که دارن به خاطر بد اخلاقیام و خنثی بودنم ازم دور می شن تو داری صدتا پی ام “دورت بگردم” و “کجایی دلم برات تنگ شده.” و “چیزی لازم نداری برات بخرم بیارم؟” و از طرف من می خونی و رد می کنی، موقعی که همه فکر می کنن می خوام تنها باشم و حوصله ی کسی رو ندارم تو بالای ده تا میس کال از من روی گوشیت داری، زمانی که عصبانیم و اطرافیانمو از خودم می رونم تو داری ویسایی که توش بهت می گم دوست دارمو باز می کنی، موقعی که پولامو جمع کردم تا ساز مورد علاقمو بخرم ولی سر راه چشمم خورده به یک لباس و تو تنت تصورش کردم و دیدم خیلی بهت می آد، فرداش یک کادوی بی مناسبت ازم دریافت می کنی، با این حساب هنوز نسبت به حسی که بهت دارم شک داری؟ کوری نمیبینی؟
@linkadeh78

تو لیاقت کسی رو داری که بتونی درداتو باهاش قسمت کنی، کسی که به تو و خط قرمزات احترام بذاره، درکت کنه، بهت دروغ نگه، وفادار باشه و بتونی جلوش خود واقعیت باشی. کسی که بتونی بهش اعتماد کنی و راجب هر چیز عجیبی باهاش حرف بزنی. کسی بفهمت و بهت گوش کنه، زخماتو ببنده و نقصاتو دوست داشته باشه. بلدت باشه و موقع به مشکل خوردن به جای دعوا باهات صحبت کنه. کسی که کنارش بهت خوشبگذره و احساس امنیت کنی. اگه توی رابطه سمی هستی و زندگی برات سخت شده یا اذیت می‌شی؛ مشکل تو نیست. ارزش و لیاقت خودتو بدون، اون رابطه رو تمومش کن و بذار کسی که واقعاً لایقش هستی تورو پیدا کنه...
@linkadeh78

@linkadeh78